ประธานกู้ฮองเฮาของท่านมาแล้ว

"จุดจบของฮองเฮาแห่งราชวงศ์ฉี
คือการถูกประทานสุราพิษและประหารล้างตระกูล
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง 'เสิ่นหว่านอี'
กลับพบว่าตนเองมาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้อ่อนแอ
ภรรยาในนามของประธานกู้ผู้แสนเย็นชา
ที่มีเวลาเหลือเพียง 1 ปีก่อนจะถูกเฉดหัวทิ้งพร้อมสัญญาหย่า

ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสมีชีวิตใหม่...
มารดาแห่งแผ่นดินผู้นี้จะไม่ยอมเป็นเบี้ยให้ใครเหยียบย่ำอีกต่อไป
แม่ดอกบัวขาวที่จ้องจะแย่งสามี? ครอบครัวเนรคุณที่หวังปอกลอก?
นางจะใช้สติปัญญาและบารมีบดขยี้พวกมันให้จมดิน!
ทว่า... แผนการรอรับเช็คห้าสิบล้านแล้วจากไปแบบสวยๆ กลับต้องสะดุด
เมื่อสามีหน้าตายที่เคยประกาศกร้าวว่าเกลียดนางนักหนา
จู่ๆ ก็เปลี่ยนโหมดมาตามหวงก้าง
สบตานางด้วยแววตาของแม่ทัพผู้ภักดีในอดีตชาติ
และฉีกสัญญาหย่าทิ้งหน้าตาเฉย
ใครกล้าแตะต้องฮองเฮาของฉัน มันต้องข้ามศพฉันไปก่อน

*************************
"เธอจะไปมีเงินซื้อได้ยังไง" ซูเหมยตวาดแหว "พี่เจ๋ออวี่ระงับบัตรเครดิตของเธอหมดแล้ว เงินเดือนก็ไม่มี งานก็ไม่ได้ทำ เสื้อผ้าที่ใส่อยู่เนี่ย ไม่รู้ว่าไปเช่ามาจากไหนด้วยซ้ำ ฉันต่างหากที่จะซื้อ รูดบัตรใบนี้ซะ"
ซูเหมยล้วงบัตรเครดิตแพลตตินั่มออกมาจากกระเป๋าชาแนลแล้วกระแทกวางลงบนเคาน์เตอร์ เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างผู้ชนะ
หวังจะเห็นเสิ่นหว่านอีหน้าแตกและเดินหนีออกจากร้านไปด้วยความอับอาย
ทว่า อดีตฮองเฮากลับไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหน
นางเพียงแค่ก้าวเดินอย่างเนิบนาบเข้าไปใกล้หุ่นโชว์ที่สวมชุดกี่เพ้าสีน้ำเงินเข้ม ปลายนิ้วเรียวขาวผ่องลูบไล้เนื้อผ้าไหมอย่างแผ่วเบา รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจนพนักงานร้านไม่กล้าแม้แต่จะเดินเข้าไปขัด

"ผ้าไหมทอเจ็ดร้อยเส้นด้าย ปักด้วยเทคนิคซูซิ่ว (การปักแบบซูโจว) ที่ต้องใช้ช่างฝีมือที่มีความชำนาญไม่ต่ำกว่าสิบปี..." เสิ่นหว่านอีพึมพำเบาๆ ราวกับกำลังประเมินงานศิลปะ "ชุดที่งดงามและแฝงไปด้วยพลังอำนาจเช่นนี้ ย่อมต้องการสตรีที่มีบารมีคู่ควรในการสวมใส่"

นางหันกลับมามองซูเหมย นัยน์ตาหงส์กดต่ำลงอย่างเหยียดหยาม
"คุณซูเหมย อาภรณ์สีเข้มที่ปักลวดลายวิหคเพลิง หากสวมอยู่บนร่างของสตรีที่งดงามแต่ไร้บารมี มันก็จะกลายเป็นเพียงอีกาที่พยายามเอาขนนกยูงมาปักหางตัวเองเท่านั้น ชุดนี้ไม่เหมาะกับคุณหรอก มันจะยิ่งขับเน้นความ ‘ตื้นเขิน’ ของคุณให้เด่นชัดขึ้นไปอีก"

"หลินหว่านอี เธออย่ามาทำปากดีนะ ตัวเองไม่มีปัญญาซื้อ ก็อย่ามาองุ่นเปรี้ยวหาว่าฉันใส่ไม่สวย" ซูเหมยเต้นเร่าๆ ชี้หน้าด่า "พนักงาน มัวยืนบื้ออะไรอยู่ รูดบัตรสิ ชุดนี้ราคาเท่าไหร่"