นางแอ่นในกรงทอง เล่ม 1

ซูเยี่ยนพบโม่หวายนอนสลบหายใจรวยรินอยู่ในพุ่มไม้รกทึบตรงเชิงเขา
โม่หวายในตอนนั้นดูน่าเวทนานัก
กิ่งไม้เกี่ยวข่วนเสื้อผ้าของเขาจนขาดวิ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยบาดแผล
แต่ที่น่าสยดสยองที่สุดคือบาดแผลลึกบริเวณขา
ซึ่งเกิดจากถูกกิ่งไม้แหลมคมแทงทะลุ
เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาไม่หยุด ร่างกายของเขาเปรอะเปื้อนไปทั่ว
แม้กระทั่งเส้นผมที่ยุ่งเหยิงยังปรากฏคราบเลือดจับตัวเป็นก้อนแข็ง

หญิงสาวตกใจแทบสิ้นสติ
นึกว่าพบเจอศพไร้วิญญาณ นางตั้งใจจะไปตามคนมาช่วย
แต่ได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาของโม่หวายเสียก่อน
เขาใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายร้องเอ่ยเสียงแหบพร่าขอความช่วยเหลือ
"ชะ... ช่วย... ช่วยข้าด้วย"
"อย่า... อย่าบอกใคร.."