ไม่ไหวจะรอ(เซตรักรั้งรอไม่ไหว)

"แต่งงานกับพี่นะเอย พี่จะดูแลเอยให้เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด" พศิน ทายาทตระกูลอสังหาริมทรัพย์หมื่นล้านเคยกล่าวไว้เช่นนั้นในวันที่ความรักยังหอมหวาน
แต่กาลเวลาและอำนาจเงินตรากลับแปรเปลี่ยนคำสัญญานั้นให้กลายเป็นเพียงโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น ยิ่งอาณาจักรแกรนด์ เอ็มไพร์ของเขายิ่งใหญ่เกรียงไกรมากเท่าใด โลกของเจ้าเอยก็ยิ่งคับแคบลงจนเหลือเพียงคฤหาสน์หรูหราที่แสนอ้างว้างมากเท่านั้น
จากผู้หญิงที่มีตัวตน มีความฝัน เธอถูกลดทอนคุณค่าลงกลายเป็นเพียงเมียในเงาที่ไม่มีสิทธิ์ออกสื่อ ไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง และไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแสดงความน้อยใจยามที่เห็นสามีของตนเองไปปรากฏตัวเคียงคู่กับผู้หญิงคนอื่นบนหน้าหนังสือพิมพ์
ห้าปีเต็มที่เธอทนกลืนกินน้ำตาและคำดูถูกเหยียบย่ำสารพัด ห้าปีที่เธอทนเป็นของตายที่เขาไม่เคยเห็นค่า ห้าปีที่ต้องใช้ความอดทนหล่อเลี้ยงหัวใจที่แหลกสลายเพื่อปกป้องลูกน้อยทั้งสองคน
จนกระทั่งถึงวันที่ขีดจำกัดของความอดทนขาดสะบั้น
ผู้ชายที่หลงระเริงในอำนาจและอีโก้สูงเสียดฟ้าอย่างพศินคงไม่เคยคาดคิดว่า นกน้อยที่เขาเด็ดปีกและขังไว้ในกรงทองมาตลอดห้าปี วันหนึ่งจะกล้าหันหลังและโบยบินหนีไปโดยไม่หวนกลับมา
และกว่าที่มัจจุราชไร้หัวใจอย่างเขาจะรู้ตัวว่าได้สูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไป เขาก็ต้องชดใช้มันด้วยหยาดน้ำตา ความเจ็บปวด และการลดทิฐิลงมาสยบแทบเท้าผู้หญิงที่เขาเคยทอดทิ้งอย่างเลือดเย็น

++++++++++++++++++++++++
"พี่ศินคะ กลิ่นน้ำหอมนี่มัน..."
"อะไรอีกล่ะเอย อย่าเริ่มได้ไหม พี่เหนื่อย"
"เอยไม่ได้จะหาเรื่องนะคะ แต่เอยเห็นข่าวที่พี่ศินไปงานกับคุณมินตรา แถมเสื้อพี่ยังมีกลิ่นน้ำหอมของเธอติดมาอีก พี่บอกเอยได้ไหมคะว่ามันแค่ข่าวลือ มันแค่การตลาดเหมือนที่พี่เคยบอก"
"ก็รู้ว่ามันคือการตลาด แล้วจะถามย้ำหาอะไรนักหนา ในงานคนมันเยอะแยะ เบียดกันไปมา กลิ่นมันก็ต้องติดมาบ้าง เอยจะมานั่งจับผิดอะไรกับเรื่องไร้สาระพวกนี้"
"เรื่องไร้สาระเหรอคะ" เจ้าเอยย้อนถาม น้ำตาหยดหนึ่งกลิ้งหล่นตามกันลงมา "การที่สามีตัวเองไปตอบคำถามสื่อ ให้ความหวังผู้หญิงคนอื่น ปล่อยให้คนทั้งประเทศจับจิ้นกัน ทั้งที่ตัวเองมีลูกมีเมียรออยู่ที่บ้าน พี่ศินมองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระงั้นเหรอ"
"อย่าทำตัวงี่เง่าได้ไหมเอย" คำตวาดของเขาเหมือนมีดที่กรีดลงบนแผลเดิม "พี่ไม่ได้ไปทำเรื่องระยำอะไรให้ใครเสื่อมเสียชื่อเสียง พี่ไปทำงาน ที่พี่ต้องเหนื่อยปั้นหน้าออกงานสังคมก็เพื่อความก้าวหน้าของบริษัท เพื่อเงินที่จะเอามาเลี้ยงดูเอยกับลูกไม่ใช่หรือไง"
"เอยอยู่บ้านเฉย ๆ นะ งานบ้านก็มีแม่บ้านทำ ลูกก็มีพี่เลี้ยงคอยช่วย วัน ๆ เอยแทบไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรเลยด้วยซ้ำ พี่ให้บัตรเครดิตเอยไม่จำกัดวงเงิน เอยได้ใช้ชีวิตสบายอยู่บนกองเงินกองทองที่พี่หามาให้ เอยยังจะเอาอะไรอีก"
"เอยไม่เคยต้องการบัตรเครดิตพวกนั้น" เจ้าเอยสวนกลับ เสียงแตกพร่า "เอยแค่อยากได้เวลาจากพี่ อยากให้พี่กลับมากินข้าวเย็นกับลูกบ้าง เอยแค่อยากมีตัวตนในชีวิตของพี่ ไม่ใช่เป็นแค่สัมภาระที่พี่ซ่อนไว้ในบ้าน แล้วออกไปเชิดหน้าชูตากับผู้หญิงคนอื่น"
"เอยชักจะพูดไม่รู้เรื่องแล้วนะ"
"พี่ออกไปทำงานหาเงินนะเอย หกวันต่อสัปดาห์ที่พี่ต้องฟาดฟันอยู่ข้างนอก ให้พี่กลับมาบ้านแล้วเจอความสงบเถอะ อย่าให้พี่ต้องมารู้สึกว่าบ้านเป็นนรกอีกที่เลย"
"พี่ศิน" เจ้าเอยเรียกชื่อเขาด้วยความปวดร้าว "พี่เคยมองเอยในฐานะภรรยาบ้างไหม หรือมองเอยเป็นแค่แม่ของลูกที่พี่จ่ายเงินจ้างไว้ แล้วทุกอย่างก็จบ คะ..."
"น่ารำคาญ !"

เซตรักรั้งรอไม่ไหว
เซตที่จุดชนวนมาจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อปี 2568 ซึ่งพึ่งได้ออกงาน 2569 โดยในเนื้อเรื่องจะมีเหตุการณ์แผ่นดินไหว

1.ไม่ไหวจะรอ เขียนโดย ณนิจชา
2.ไม่ไหวจะรั้ง เขียนโดย ฟาง ฟาง
3.ไม่ไหวจะรัก เขียนโดย พิมพ์พิรดา

*กรุณาโหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อ
*ผ่านการพิสูจน์อักษรและเกลาคำเรียบร้อย (หากมีผิดไรท์ก็จะส่งพิสูจน์อีกค่ะ)
*ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ
*ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน เข้ามาโหลด ขอบคุณทุกคำติชม ทุกหัวใจที่มอบให้นะคะ*