ฝากรักน้องเมีย (หนังสือเสียง)

คืนที่เต็มไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ภูศกรเผลอเมามาก เมื่อกลับบ้านมา เขาเข้าไปห้องลูกชาย แต่กลับพบกับนิรนิล น้องสาวของภรรยาของเขา ที่ตอนนี้ต้องทำหน้าที่เป็นแม่ลูกอ่อน แทนพี่สาวที่หนีตามชายอื่นไป
เป็นค่ำคืนที่เลวร้าย เขาทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด และนิรนิลก็ไม่ได้ปริปากบอกความจริง เพราะเข้าใจว่า ภูศกรยังเจ็บปวดจากการสูญเสียพี่สาวของเธอ
ในขณะที่เธอเองก็แอบหลงรักเขามานานแล้ว การตัดสินใจครั้งนี้จะนำไปสู่เรื่องราวซับซ้อน ที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความรักซ่อนเร้น ซึ่งในที่สุด... อาจนำไปสู่การเปิดเผยความจริงและการเยียวยาใจของทั้งคู่ได้หรือไม่?
*****************************************************************************************
"พี่เต๋า" นิรนิลเรียกชื่อของเขาออกมาทันที แต่เสียงเบาแผ่ว เพราะน้องดินตกใจและสะดุ้งง่าย กว่าจะกล่อมให้หลับ อีกอย่างเด็กชายยังผวาเก่งอีกด้วย
"นี่จุ๊บนะ" เธอรีบตอบ เพราะแรงมือของเขาที่จับลงไปที่หัวไหล่บางทั้งสองข้างของนิรนิล แล้วรีบยกร่างของเธอขึ้นทันที
"จุ๊บมาดูแลน้องดินแทนพี่แจง" เธอพยายามอธิบาย หญิงสาวนิ่วหน้า เพราะแรงมือของภูศกรที่บีบลงไปอย่างเเรง
เมื่อยืนประจันหน้ากัน เธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ออกมาจากกลีบปากของเขาจาง ๆ นิรนิลแหงนหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ
"โอ้ย! เจ็บนะคะพี่เต๋า" เธอบอก ตอนนี้ต้องกระทุ้งคนเมาให้ได้สติเสียก่อน ทว่าคนที่ถูกครอบงำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เกินอัตรา เดินกลับมาถึงบ้านได้ก็นับว่าเก่งมาก ๆ โดยไม่ตกคูตกคลองลงไปเสียก่อน
"ทำไม? ทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้? ฮึ! แจง" เสียของเขาเค้นออกมาจากกลีบปาก เสียงสะท้อนลั่นดังไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวด อย่างหาที่สุดไม่ได้ มือของเขาสั่นเทา หัวใจเดือดดาล ภูศกรยังยกมือขึ้นมาแตะใบหน้าของเธอ จากนั้นก็ตบเบา ๆ ที่เเก้มเนียน
ณ เวลานี้นิรนิลรู้สึกเจ็บเเละกลัวมาก ๆ
"พี่เต๋า" เธอพยายามจะเรียกเขา ให้เขารู้ตัวแต่่เขาก็ยังพล่ามอย่างคนอัดอั้นตันใจ
"ทำไมเธอถึงทิ้งฉันไป... ลูกเราก็น่ารัก กำลังห้าเดือนเท่านั้นเอง คิดได้แล้วหรือถึงได้กลับมานะ"
"พี่เต๋า... โอ๊ย!" นิรนิลร้องดังอีกครั้ง เพราะมือหนาแข็งยังกับคีมเหล็กกำลังบีบหัวไหล่ของเธอแทบจะแหลกคามือ
"พี่... ฉันไม่ใช่พี่แจงค่ะ นี่จุ๊บ จุ๊บเองนะคะ พี่เต๋า..."

โอกาสในเรื่องหัวใจที่บ่มความรักเขาเอาไว้ตั้งแต่ตอนนั้น
ภูศกรก้มหน้าลงมาอย่างช้า ๆ เขาช้อนสายตาดุดันมองใบหน้าของเธอ และพูดพึมพำ
"เธอคือคนเดียว... คนเดียวที่ฉันรัก และตอนนี้ฉันก็เกลียดเธอมาก นางผู้หญิงใจร้าย ใจดำ ทิ้งได้แม้แต่ลูกในไส้" แล้วเขาก็ดันร่างของนิรนิลจนประชิดกับโซฟา
"เอาสิ หนีหรือ หนีไปกับชู้หรือ เฮ้อ... หรือว่าเพราะไม่ได้จัดให้เธอสมรักสมอยาก จึงร่านออกไปแรด ๆ นอนกับผู้ชาย คันมากสินะ ได้ มาเอากันอีกสักที อยากจะรู้เหมือนกัน ไอ้ผัวคนนี้มันทำได้ไม่ดี เท่ากับไอ้ชู้นั่นหรือยังไง"
"พี่เต๋า! ไม่นะ ไม่... พี่..."
ภายในห้องที่เงียบสงบ เสียงลมหายใจหนัก ๆ ของเขาและเธอ ทั้งเงียบจนนิรนิลได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงของตัวเอง ภูศกรได้ดันร่างของนิรนิลให้หล่นลงไปบนโซฟาตัวใหญ่ตัวนั่นแล้ว
"พี่เต๋า" เธอเรียกชื่อเขาเพื่อให้สติ แต่ไม่เป็นผล