ขังรักเด็กในโอวาทมาเฟีย

ความเย็นยะเยือกที่กัดกินผิวเนื้อ ปลุกเอิงเอยให้ตื่นขึ้นจากนิทราที่แสนยาวนาน สติสัมปชัญญะค่อย ๆ กลับคืนมา พร้อมกับความรู้สึกชาวาบไปทั่วทั้งตัว เปลือกตาบางเปิดขึ้นด้วยความยากลำบาก ท่ามกลางความมืดมิดที่ปกคลุมไปทั่วทุกพื้นที่
สิ่งแรกที่สาวน้อยสัมผัสได้คือความเปียกชื้นของน้ำทะเลที่โอบล้อมร่างบางไว้ตั้งแต่ช่วงเอวลงไป ร่างกายอันบอบบางถูกพันธนาการอย่างแน่นหนาด้วยเชือกป่านเส้นหนา ผูกมัดเธอติดกับเสาไม้เก่า ๆ ที่ปักลึกลงไปในผืนทรายใต้ผิวน้ำ
แรงลมพัดกรรโชกอย่างบ้าคลั่ง หอบเอาละอองน้ำเค็มจัดมาปะทะใบหน้างามจนแสบสัน เอิงเอยพยายามขยับตัว แต่เชือกที่รัดแน่นจนบาดผิว ทำให้เธอทำได้เพียงแค่บิดกายด้วยความเจ็บปวด ความทรงจำสุดท้ายจบลงที่ห้องเปลี่ยนชุด และใบหน้าของชายหนุ่มเลือดเย็นคนนั้น
ท้องฟ้าเบื้องบนมืดครึ้มมัวหมอง เมฆฝนก้อนมหึมาลอยตัวต่ำจนน่ากลัว เสียงฟ้าคำรามลั่นสลับกับแสงแปลบปลาบที่วาบขึ้นมาเป็นระยะ ๆ บ่งบอกว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า คลื่นทะเลเริ่มซัดสาดรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนน้ำเริ่มท่วมขึ้นมาถึงอก
ความหวาดกลัวอันมหาศาลจู่โจมเข้ามาในหัวใจจนทำให้น้ำตาเอ่อล้นออกมาไหลอาบแก้มเนียน ผสมปนเปไปกับน้ำทะเลที่เย็นเฉียบ เอิงเอยตัวสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้ ไม่ใช่แค่เพราะความหนาว แต่เพราะความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ
ท่ามกลางเสียงคำรามของพายุและเสียงคลื่นที่ซัดสาด สาวน้อยพยายามเพ่งมองผ่านสายตาที่พร่ามัวจากการร้องไห้และการหลับไหลอันยาวนาน ไปยังแนวชายหาดที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก ร่างสูงใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่งยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงนั้น เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำออก เผยให้เห็นแผงอกแกร่ง ลมแรงพัดให้ผมสีดำสนิทของเขาปลิวไสว แต่ผู้ชายคนนั้นกลับยืนนิ่งไม่สะทกสะท้าน
ถึงแม้ภาพที่เห็นจะเบลอและไม่ชัดเจน แต่สัญชาตญาณกลับบอกเธอว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือ คนที่จับตัวเธอมา เขาไม่ได้เข้ามาช่วย แต่กำลังยืนมองเธออย่างเยือกเย็น ราวกับกำลังเฝ้าดูความทรมานของเหยื่อที่กำลังจะถูกทะเลกลืนกิน
"ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที!"
เสียงหวานที่เคยสดใสบัดนี้แหบพร่าและสั่นสะท้าน เอิงเอยตะโกนแข่งกับพายุสุดเสียง น้ำตาอุ่น ๆ ไหลทะลักอาบแก้มปะปนไปกับละอองน้ำเค็มจัด เธอพยายามดิ้นรนจนข้อมือเล็กเสียดสีกับเชือกป่านทำให้ถลอกปอกเปิก แต่พันธนาการนั้นกลับไม่มีทีท่าจะหลุดลุ่ยเลยแม้แต่น้อย
ขณะเดียวกันท้องฟ้าที่พิโรธก็คำรามลั่นอีกครั้ง ก่อนที่หยาดฝนเม็ดใหญ่จะเทกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งราวกับฟ้ารั่ว พายุที่โหมกระหน่ำทำให้น้ำทะเลหนุนสูงขึ้นอย่างรวดเร็วผิดปกติ จากที่เคยปะทะเพียงช่วงอก ตอนนี้เกลียวคลื่นสีเข้มเริ่มไต่ระดับสูงขึ้นจนปริ่มปลายคางของหญิงสาว คลื่นลูกใหญ่ซัดกระหน่ำเข้าใส่ใบหน้าหวานเต็มแรง เอิงเอยเผลอสูดเอาน้ำทะเลเข้าไปเต็มปอด
"แค่กๆ อึก ชะ ช่วย..."
หญิงสาวสำลักอย่างรุนแรง ความแสบร้อนแล่นพล่านไปทั่วโพรงจมูกและลำคอ เธอพยายามเชิดหน้าและเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อหนีมัจจุราชสีดำที่กำลังโอบล้อม แต่ความพยายามนั้นไร้ผล ระดับน้ำไต่สูงขึ้นจนถึงริมฝีปาก ทุกครั้งที่อ้าปากกอบโกยอากาศ น้ำทะเลก็ทะลักเข้าไปแทนที่จนเธอหายใจไม่ออก ทรวงอกอิ่มสะท้อนขึ้นลงอย่างหนักหน่วงด้วยความทุรนทุราย
ทว่าเมื่อทอดสายตาที่พร่าเลือนมองฝ่าสายฝนและเกลียวคลื่นกลับไปยังชายหาด ภาพที่เห็นกลับตอกย้ำความสิ้นหวังให้ลึกลงไปถึงขั้วหัวใจ ร่างสูงใหญ่ของคนร้ายยังคงยืนตระหง่านอยู่ตรงจุดเดิม เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกง ทอดสายตาเยือกเย็นมองดูการดิ้นรนเอาชีวิตรอดของเธอผ่านม่านฝนราวกับกำลังชมละครฉากหนึ่ง ไม่มีท่าทีตื่นตระหนก ไม่มีความเวทนาสงสาร แววตาคมกริบคู่นั้นว่างเปล่าและไร้ซึ่งความปรานีใด ๆ ราวกับปีศาจร้ายที่เลือดเย็นที่สุด เขาตั้งใจจะปล่อยให้เธอตายอยู่ที่นี่จริง ๆ
ความหวาดกลัวและความหนาวเหน็บกัดกินจนร่างกายชาหนึบ อากาศในปอดถูกแทนที่ด้วยน้ำทะเลจนเจ็บร้าวไปทั้งอก เอิงเอยไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะพยุงศีรษะของตัวเองอีกต่อไป ร่างบางกระตุกเกร็งจากการสำลักน้ำเป็นครั้งสุดท้าย
ดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาจ้องมองเงาร่างของมัจจุราชใจร้ายเป็นภาพสุดท้าย ก่อนที่เปลือกตาจะหนักอึ้งและปิดสนิทลง สติสัมปชัญญะทั้งหมดดับวูบ จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ ทิ้งให้ร่างที่ไร้สติและห้อยลู่ติดกับตอไม้ ถูกเกลียวคลื่นและพายุซัดสาดอย่างน่าเวทนา
“ไอ้เพลิง! เกินไปแล้ว” วายุตวาดลั่น เมื่อเห็นน้องชายยืนมองลูกสาวศัตรูจมน้ำทะเล เพราะระดับน้ำสูงขึ้นจนท่วมหัวเอิงเอย
“นี่! ยังน้อยไป กับสิ่งที่พ่อยัยนั่นทำ”
“ถ้าเฮียพสุรู้ว่าแกทำแบบนี้ เฮียเอาตายแน่” พูดจบ วายุก็วิ่งฝ่าคลื่นเข้าไปหาร่างบางที่กำลังจะตายเพราะฝีมือน้องเล็ก ขณะที่เพลิงยืนมองโดยไม่รู้สึกผิด เขาไร้หัวใจและเหี้ยมเกินกว่าใครในบรรดาพี่น้อง
“อย่าเพิ่งตายนะ” วายุร้องบอกแข่งกับสายฝน ทันทีที่แกะเชือกออกแล้วพาร่างบางว่ายกลับคืนฝั่งด้วยความอยากลำบาก เพราะคลื่นซัดแรง หากไม่แข็งแรงและชำนาญพอ อาจตายได้ มาเฟียหนุ่มก้มมองจ้องใบหน้าซีดเผือดที่ตอนนี้สลบสไลไร้สติในอ้อมแขนแกร่ง