ทะลุมิติ ไปเป็นคนรวยที่สุด

คำโปรย...
" รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่รวย... แต่ถ้าท่านอ๋องหล่อด้วย ก็ถือว่าเป็นของสมนาคุณ!"
เมื่อ "ตัวแม่สายมาร์เก็ตติ้ง" ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างสาวชาวบ้านดวงซวย! แทนที่จะมีแค่ตำราทำอาหารหรือสกิลเย็บปักถักร้อย... เธอกลับพก "ระบบมิติตลาดนัด" สุดล้ำมาด้วย!
ในยุคที่ผู้คนยังต้มน้ำกินและขี่ม้าส่งจดหมาย... "ซูเยว่" จัดเต็มด้วย โดรนสอดแนม, สบู่ผสมกลิตเตอร์, และ ชานมไข่มุกสูตรพระพันปี!
"ความรักน่ะเรื่องรอง แต่ความรวยน่ะเรื่องใหญ่! ถ้าใครกล้าขัดขวางทางรวยของแม่... แม่จะใช้เลเซอร์โกนหนวดให้เกลี้ยงทั้งกองทัพเลยคอยดู!"
เตรียมพบกับมหากาพย์ความรวยข้ามมิติ ที่จะเปลี่ยนสนามรบให้กลายเป็นห้างสรรพสินค้า และเปลี่ยนท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์ให้กลายเป็น "พรีเซนเตอร์" ส่วนตัว!

"แก... แกเป็นใคร! กล้าดียังไงมาแตะต้องข้า! ทหาร! มาลากไอ้พรานป่านี่ไปโบย!" คุณชายฟางร้องโวยวาย
"ท่านพราน ใจเย็นๆ!" ซูเยว่รีบดึงแขนเซียวเฉิงไว้ นางไม่ได้กลัวคุณชายฟาง แต่กลัวเซียวเฉิงจะเผลอฆ่าคนตายจนแผนธุรกิจล่ม
"มันลวนลามเจ้า" เซียวเฉิงหันมาดุเสียงเขียว "เจ้าเห็นไหมว่าที่นี่มันอันตรายแค่ไหน!"
ซูเยว่สูดหายใจเข้า พลางหันไปมองคุณชายฟางที่กำลังสั่นพ้อดๆ "คุณชายฟางคะ ถ้าท่านอยากใกล้ชิดข้า... ท่านต้องเป็นลูกค้า VIP ของร้านข้าก่อนค่ะ สบู่ตลับนี้ 500 อีแปะ สำหรับท่านคนเดียวเท่านั้น สนใจไหมคะ?"
"ฮะ... 500 อีแปะ? เมื่อกี้ข้ายินว่า 200..." แม่สื่อหลิวแย้ง
"ราคาสำหรับคุณชายผู้สูงศักดิ์ย่อมไม่เท่าคนทั่วไปค่ะ เพราะมันคือค่า 'เสียขวัญ' ที่ท่านทำให้นายพรานส่วนตัวของข้าตกใจ" ซูเยว่แถสดๆ พลางยิ้มหวานเคลือบยาพิษ
คุณชายฟางที่อยากอวดรวยต่อหน้าสาวงามรีบควักเงินถุงออกมาทันที "500 ก็ 500! เอามาให้ข้าตลับหนึ่ง แล้วเจ้าต้องสัญญานะว่าวันหลังจะมาส่งให้ข้าที่จวน"
"ไว้ข้าจะพิจารณานะคะ" ซูเยว่รับเงินมาอย่างไว พลางหันไปพยักหน้าให้แม่สื่อหลิว "สรุปว่าท่านแม่สื่อจะรับไป 10 ตลับในราคา 2,000 อีแปะไหมคะ? ข้าให้ราคาส่งเป็นพิเศษเฉพาะวันนี้"
ด้วยความกลัวจะตกเทรนด์และเห็นว่าคุณชายฟางยังยอมจ่าย แม่สื่อหลิวจึงรีบจ่ายเงินทันที

ระหว่างทางกลับบ้าน เซียวเฉิงเดินหน้าบึ้งไม่พูดไม่จามาตลอดทาง ซูเยว่เดินตามหลังพลางแอบขำ
"เป็นอะไรไปคะท่านพราน? วันนี้ข้าทำเงินได้ตั้ง 2,500 อีแปะเลยนะ ข้าจะแบ่งให้ท่านเป็นโบนัสพิเศษ 100 อีแปะเอาไหม?"
เซียวเฉิงหยุดเดินกะทันหันจนซูเยว่ชนเข้ากับหลังกว้าง "ข้าไม่ต้องการเงินของเจ้า"
"อ้าว แล้วต้องการอะไรล่ะ?"
เขาหมุนตัวมาจ้องหน้านาง แววตาที่เคยแข็งกร้าวดูสับสน "เจ้าเป็นสตรี... เหตุใดถึงได้กล้าหาญและไม่รักนวลสงวนตัวเช่นนี้? เจ้าไปยืนยิ้มให้ไอ้คนชั่วแบบนั้นเพียงเพื่อเงินไม่กี่ตำลึงงั้นรึ?"