ใต้ปกครองหัสดิน

ท่ามกลางแสงสีทองจากโคมไฟระย้า ภายในห้องโถงจัดเลี้ยงสุดหรูของโรงแรมห้าดาว บรรยากาศอบอวลไปด้วยอำนาจ งานฉลองขึ้นรับตำแหน่งผู้นำรุ่นใหม่ของตระกูลจางดึงดูดผู้มีอิทธิพลจากทั่วสารทิศ แต่ทันทีที่ประตูใหญ่เปิดออก ทุกสายตาต่างก็ต้องหยุดนิ่งอยู่ที่ผู้มาเยือนกลุ่มล่าสุด

ไคโร หลิน เดินนำเข้ามาด้วยท่วงท่าที่สง่างามและน่าเกรงขามในชุดสูทสีเทา ข้างกายเขามี นานิ ภรรยาที่ยังคงความงามสะพรั่งในชุดราตรีผ้าไหมเข้ารูปสีดำหรูหรา ทว่าสิ่งที่กลายเป็นจุดรวมสายตาและทำให้ทุกคนหันไปมอง คือหญิงสาวที่เดินตามหลังมา

นิลิน ในวัยสาวที่สวยสะพรั่งปรากฏตัวในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีแดงที่เว้าลึกจนเห็นเนินอกอิ่มและโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียด ขาเรียวยาวก้าวเดินอย่างมั่นใจบนรองเท้าส้นเข็มสีแดงไม่แพ้ชุด เธอไม่เพียงแค่สวยระดับนางเอกหนัง แต่ยังมีความแซ่บและกร้านโลก ที่ทำให้หนุ่ม ๆ ในงานแทบสำลักเครื่องดื่ม ไคโรเดินนำอยู่สัมผัสได้ถึงสายตาโลมเลียที่มองมายังลูกสาว เขาขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน แววตาคมดุกวาดมองไปทั่ว ราวกับจะฆ่าทุกคนที่มองลูกสาวเขาด้วยสายตาไม่หวังดี

"นิลิน! ฉับบอกแล้วไงว่าชุดนี้มันโป๊เกินไป" ไคโรกระซิบเสียงลอดไรฟัน พลางขยับเข้าไปบังลูกสาวจากหนุ่ม ๆ รอบข้าง

"หนูสวยออกขนาดนี้ คุณควรจะภูมิใจสิคะ" นิลินยิ้มหวานยั่วเย้า พลางหยิบแก้วแชมเปญจากถาดบริกรมาจิบอย่างสง่างาม โดยไม่สนสีหน้าบอกบุญไม่รับของคนเป็นพ่อ

ความรื่นเริงคงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อกลุ่มชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา บรรยากาศรอบข้างพลันตึงเครียด ผู้นำกลุ่มคือชายหนุ่มใบหน้าคมคายแต่แฝงไปด้วยความกะล่อนและเจ้าเล่ห์ หัสดิน ลี หัวหน้าแก๊งเหยี่ยวขาวคนใหม่ อริตลอดกาลที่แค้นฝั่งหุ่นกับตระกูลหลินมาตั้งแต่รุ่นปู่

"โอ้โฮ! ดูสิว่าเราเจอใคร มังกรเฒ่าไคโร หลิน นี่เอง" หัสดินเอ่ยเสียงเย้ยหยันพลางก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้า

"หุบปากมึงซะ!"

"ได้ข่าวว่าวางมือไปถักเปียให้ลูกสาว นึกว่าจะไม่กล้าโผล่หัวมางานนี้ซะแล้ว" ไคโรจ้องตอบด้วยสายตาเย็นชา

"ได้ยินว่ามึงเพิ่งขึ้นรับตำแหน่ง แทนที่จะเอาเวลามาเหน็บแนมกู ไปดูแลลูกน้องมึงไม่ให้โดนตำรวจลากเข้าคุกก่อนดีกว่าไหม"

หัสดินหัวเราะร่วน แววตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่ไคโร แต่มันกลับเลื่อนไปจับจ้องที่นิลินอย่างหยาบโลน ชายอายุสี่สิบต้น ๆ มองไล่ตั้งแต่ลำคอระหงลงมาถึงทรวงอกที่ล้นปรี่ภายใต้ชุดสีแดงนั้น ก่อนจะเลียริมฝีปากอย่างจงใจกวนประสาทอริ

"นี่เหรอ! ทายาทมังกรทองที่เขาลือกัน" หัสดินก้าวเข้าไปหานิลินอีกก้าว

"ใช่ค่ะ!"

"สวยกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะ โดยเฉพาะชุดนี้ มันชวนให้ฉัน อยากทำความรู้จักเธอในลึกไปถึงข้างใน"

ไคโรพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าลูกสาวทันที มือหนาคว้าคอเสื้อหัสดินแล้วกระชากเข้ามาใกล้ จนจมูกแทบชนกัน แขกเหรื่อรอบข้างเลยพากันถอยห่าง

"เก็บสายตาสกปรกของมึง ไว้ใช้กับพวกผู้หญิงในซ่อง ถ้ามึงกล้ามองลูกสาวกูแบบนั้นอีกครั้งเดียว กูจะควักลูกตามึงออกมาให้หมากินแทนข้าว"

"ไค ใจเย็น ๆ ค่ะ" นานิรีบเอื้อมมือมาจับแขนสามีไว้เพื่อปรามสถานการณ์ ไม่ให้งานมงคลของตระกูลจางต้องนองเลือด

"หึ! หวงขนาดนี้เลยเหรอ" หัสดินยักไหล่ไม่สะทกสะท้าน พลางส่งยิ้มหวานที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ให้นิลิน

สาวน้อยไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัว เธอขยับออกจากหลังพ่อมายืนประจันหน้ากับหัสดิน มือเรียววางลงบนอกแกร่งของบิดาเพื่อปราม แต่ดวงตากลับจ้องมองหัสดินอย่างท้าทาย

"ขอบคุณที่ชมนะคะ แต่แก่ ๆ แบบคุณ หนูไม่สนใจหรอก" นิลินเอ่ยเสียงหวานหยด คำพูดนั้นทำให้หัสดินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความถูกใจในความพยศ

"ร้ายไม่เบา ผมยิ่งชอบของยากซะด้วยสิ"

ชายวัยผ่านโลกมาเยอะยกยิ้มมุมปาก แม้เขาจะอายุรุ่น ๆ กับพ่อของเธอ เป็นรุ่นน้องไม่กี่ปี แต่ยังคงหล่อเหล่าสมวัย หุ่นล่ำเป้าตุง จนนิลินอยากจะลองชิมอริของพ่อตัวเองดูสักครั้ง ว่าจะแซ่บเหมือนที่คนเขาลือกันไหม

"กลับ!" ไคโรคำรามสั้น ๆ เขาคว้าข้อมือลูกสาวแล้วลากเดินออกไปจากงานทันที โดยไม่สนใจเสียงเรียกของใครทั้งสิ้น นานิได้แต่ถอนหายใจและเดินตามไปอย่างรู้หน้าที่

บนรถโรลส์รอยซ์ที่กำลังมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ตระกูลหลิน บรรยากาศเงียบและเต็มไปด้วยความอึดอัด ไคโรนั่งกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนนิลินนั่งไขว่ห้างเชิดหน้าอย่างไม่รู้สึกผิด

"หวงหนูเหรอคะ" นิลินพูดทำลายความเงียบ นานิได้ยินแบบนั้นก็กุมขมับ เพราะลูกสาวกำลังจะหาเรื่องพ่อตัวเอง

"อยู่ให้ห่างไอ้เวรนั่น แล้วเสื้อผ้าเนี่ย จะใส่น้อยชิ้นไปไหน เกิดถูกใครฉุดไปจะว่ายังไง"

"คุณ! หนูโตแล้วนะ หนูดูแลตัวเองได้"

"เธอดูแลตัวเองไม่ได้!" ไคโรหันมาตวาดอย่างลืมตัว จนลูกสวยสะดุ้งตกใจ นานิที่นั่งฟังอยู่เงียบ ๆ ยื่นมือไปกุมมือไคโรไว้ เพื่อปรามให้เขาสงบ

"ไคคะ ลูกเก่งกว่าที่คุณคิดนะ อย่าลืมสิว่าคุณเป็นคนฝึกนิลินมากับมือ" ไคโรไม่ตอบ เขาเพียงแต่กระชับมือนานิไว้แน่น ความโกรธแค้นต่อตระกูลลีที่สะสมมานาน ผสมกับความหวงลูกสาวจนแทบเสียสติ