ม่านหมอก

"มีอะไร หมอกจะคุยอะไรกับพี่" หมอกมองคนตัวโตนิ่ง ๆ ดวงตาสั่นเครือขณะที่น้ำตาเอ่อคลออีกครั้ง
"พี่ถามว่ามีเรื่องอะไร พี่ต้องรีบกลับ จะแวะซื้อของกลับไปฝากม่าน ไม่อยากกลับดึก"
เขาชัดเจนเสมอว่ารักใคร ชัดเจนมานานแล้วด้วย

"หมอกท้องอ่ะพี่ทัพพ์"
"....."
"หมอกไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลยนะ" หมอกอธิบายเร็ว ๆ และยกมือปาดน้ำตาลวก ๆ เธอไม่ได้จะเรียกร้องความเห็นใจหรอก แค่ต้องคุยกับเขาก่อน
"ท้อง?" คิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากัน ไม่นานดวงตาคมกริบก็หลุบมองต่ำในระดับหน้าท้องที่ยังแบนราบ
"ลูกใคร อย่าบอกนะว่าท้องกับพี่ ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองท้องทั้งที่สถานะของเรามันยังเป็นอยู่แบบนี้"
"พี่จะโวยวายทำไม หมอกเคยพูดเหรอว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน"
"เธอไม่พูด แต่เธอกำลังจะทำให้ทุกอย่างมันพังไง"
"หมอกทำอะไรเหรอพี่ทัพพ์ หมอกไม่เคยบอกใครว่าเราเคยมีอะไรกัน หมอกไม่เคยวอแว ไม่เคยยุ่งกับพี่ด้วยซ้ำ"
"เธอก็รู้ว่าพี่กำลังจะขอพี่สาวเธอแต่งงาน มาท้องแบบนี้ตั้งใจจะจับพี่เหรอวะ"
"จับเหรอพี่ทัพพ์ จับทำไม ถ้าหมอกจะทำแบบนั้นหมอกทำไปนานแล้ว แค่หมอกบอกคุณย่า หมอกก็ได้พี่แล้ว แต่หมอกไม่เคยทำ ไม่เคยคิดจะทำไง"
"แล้วเรื่องท้องจะเอายังไง มาบอกว่าท้องคือยังไง ต้องการอะไร ทำไมไม่ดูแลตัวเองตั้งแต่แรกวะหมอก" หมอกกลั้นน้ำตาที่ตั้งท่าจะไหลออกมาอีก อยากข่วนหน้าคนใจดำที่เอาแต่โทษเธอให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ทำไปก็เปลืองมือ ไร้ประโยชน์สิ้นดี
"หมอกขอ 10ล้าน แล้วหมอกจะหายออกไปจากชีวิตพี่ ส่วนพี่จะขอใครแต่งงาน จะไปเป็นผัวใครก็ตามสบาย"