ขุนศึกพ่ายรัก จอมโจรผูกใจ

สายลมราตรีเหน็บหนาว กรรโชกผ่านแนวไพรหนาทึบของดงพญาเย็น หอบเอาความเงียบสงัดลึกลับมาปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว พื้นดินที่ทับถมด้วยใบไม้แห้งสั่นระรัวตามจังหวะการย่ำฝีเท้าหน่วงหนักของชายผู้หนึ่ง
ร่างสูงใหญ่กำยำท่อนบนเปลือยเปล่า โชกไปด้วยหยาดโลหิตเข้มข้น ที่ไหลซึมจากบาดแผล ฉกรรจ์ แต่นัยน์ตาคมกริบประดุจพยัคฆ์ร้าย กลับยังคงวาวโรจน์จับจ้องฝ่าความมืดมิด มือหนาที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธ ขยับกระชับด้ามดาบคู่เล่มโตไว้มั่น แผงอกแกร่งกระเพื่อมไหวรุนแรง สอดรับกับเสียงคำรามแผ่วในลำคอที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและแรงอัดอั้นอันแสนสาหัส
ห่างออกไปหลายร้อยเส้น ภายใต้หลังคาทรงจั่วอันหรูหราอลังการใจกลางกรุงศรี แสงเทียนเล่มหนาบนเชิงเทียนทองเหลือง สั่นไหววูบวาบตามแรงลมที่พัดผ่านบานทวารไม้สักสลักลาย เผยให้เห็นร่างเพรียวบางในฉลองพระองค์ขุนนางเนื้อดีตระกูลสูง
ท่วงท่าการขยับกายและดวงหน้านวลเนียนหมดจด ยังคงงดงามละเมียดละไม สมเป็นผู้ดีแปดตระกูล หากแต่นัยน์ตากลมโตสุกใสนั้น กลับทอดมองม้วนราชโองการลับในมือ ด้วยแววตาที่สับสนและหน่วงหนัก กลิ่นร่ำแป้งกระแจะจันทน์อ่อน ๆ จากผิวกาย มิอาจกลบไอเย็นเยียบแห่งเล่ห์กล กลืนกินผู้คนและกระดานอำนาจอันโสโครก ที่กำลังจะผลักดันให้ชีวิตของเขาต้องก้าวเข้าสู่เส้นทางที่มิอาจหวนคืน
ชะตากรรมของขุนศึก ผู้ถูกลบชื่อออกจากแผ่นดิน และขุนนางหนุ่มตงฉินผู้ถือความภักดีค้ำคอ กำลังจะถูกถักทอประสานเข้าด้วยกันท่ามกลางเพลิงแค้น และการเมืองที่คุโชนอยู่เบื้องหลัง ดงไพรลึกอันแสนอันตรายแผ่ซ่านไอทมิฬ คล้ายจะรอคอยการมาเยือนของบุคคลทั้งสองอย่างนิ่งสงบ โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า วาสนาที่กำลังจะดำเนินไปนั้น... จักนำพารอยยิ้มอันแสนหวานล้ำและลึกซึ้ง หรือหยาดน้ำตาแห่งความสูญเสีย ชั่วนิรันดร์ มาสู่หัวใจสองดวงที่ผูกไว้กลางดงลึก