Whisper Softly ให้รักโยงใจเราไว้ด้วยกัน

เมื่อ "อาจารย์สุดโหด" ในห้องเรียน คือ "คู่หมั้น" ในความลับ!

"พัฒน์ธิดา" คุณหนูตัวแสบลูกสาวเจ้าสัว จำต้องตกกระไดพลอยโจนหมั้นหมายกับ "ภูพรพงษ์" หรือ "อาจารย์แม็กซ์" อาจารย์หนุ่มโปรไฟล์หรูที่สาวๆ กรี๊ดทั้งมหาวิทยาลัย ตามคำขอร้องของบิดาที่กำลังป่วยหนัก

ตอนแรกเธอก็ตั้งป้อมต่อต้านหัวชนฝา เพราะใครจะไปอยากมีแฟนเป็นอาจารย์ที่อายุห่างกันเป็นรอบ! แต่ทำไมพอเจอมาดนิ่งๆ ดุๆ ผสมความอบอุ่นแบบผู้ใหญ่สายเปย์ หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะซะงั้น?

ยิ่งเมื่อเขาเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอจากอันตราย กำแพงทิฐิที่หนาเตอะก็พังทลายลง...
งานนี้จากที่กะว่าจะ "ถอนหมั้น" เลยกลายเป็นต้องมานั่ง "ถอนใจ" เพราะความหล่อและความแสนดีของว่าที่สามี(จำเป็น) แทน

วิชาเศรษฐศาสตร์ว่ายากแล้ว... แต่วิชาความรักฉบับ "โคแก่กินหญ้าอ่อน" นั้นยากยิ่งกว่า!
มาเอาใจช่วยลูกศิษย์จอมป่วนให้รับมือกับอาจารย์มาดขรึม (ที่แอบรุกเงียบๆ) ในนิยายรักละมุนหัวใจเรื่องนี้กันเถอะ!

**********

พัฒน์ธิดาเพิ่งจะกรี๊ดความหล่อของ "อาจารย์พูห์" ในคลาสเรียนไปหยกๆ แต่เมื่อต้องไปทานข้าวเย็นกับเพื่อนพ่อตามคำสั่ง เธอกลับพบว่า "ว่าที่คู่หมั้น" ที่พ่อหาให้ คืออาจารย์คนนั้นนั่นเอง!

"ต่างจากตาแม็กซ์นะ รายนั้นกินจุ แต่ระบบเผาผลาญดี อีกอย่างเขาชอบออกกำลังกายบ่อย ๆ เลยไม่ค่อยอ้วน อ้าว ว่าแล้วก็มาพอดีเลย" จริญญาผินหน้าไปหาลูกชายบุญธรรม ซึ่งทำเอาคู่สนทนาต้องหันตามไปด้วย

แต่ภายในพริบตาเดียวพัฒน์ธิดาก็แทบใจคว่ำเมื่อเห็นร่างสูงตรงหน้าในชุดเสื้อยืดสีขาวคู่กับกางเกงผ้าขาจั๊มป์สีเทากำลังเดินมาที่โต๊ะ

อาจารย์พูห์!

"อาจารย์..." หญิงสาวครางเสียงแผ่ว ไม่ต่างจากอีกฝ่ายที่ชะงักและเบิกตากว้างเมื่อเห็นเธอ ผมที่ยังคงเปียกหมาดซึ่งเสยไปด้านหลังเมื่อครู่ตกลงมาที่หน้าผากหากแต่เจ้าตัวเหมือนจะไม่สนใจ เพราะคงกำลังมึนงงที่จู่ ๆ ลูกศิษย์ก็มาปรากฏตัวถึงในบ้าน!

"หนูแพมได้เรียนกับตาแม็กซ์แล้วเหรอจ๊ะ ดีจังเลย ป้าก็นึกว่าทั้งสองคนจะไม่ได้เจอกันที่มหาวิทยาลัยแล้ว"

...พัฒน์ธิดาเหลือบมองคนที่ทำเธอเกร็งตั้งแต่ในห้องเรียน ก่อนจะสะดุ้งเมื่อเขาเดินเข้ามาเลื่อนเก้าอี้ที่ว่างข้าง ๆ แล้วนั่งลงด้วยระยะที่ห่างเพียงแค่สองคืบ
"ครับ ผมก็พอจำเธอได้ราง ๆ น่าจะเป็นเด็กที่เรียนช่วงบ่ายของวันนี้"

*******

พัฒน์ธิดาโชคร้ายถูกคนเมายาจับเป็นตัวประกันกลางห้างฯ ในขณะที่เธอกำลังสิ้นหวัง ภูพรพงษ์ (แม็กซ์) ก็ปรากฏตัวขึ้นและทำสิ่งที่เธอไม่คาดคิด

ชายเมายาเสพติดต้องการไปหามารดาที่ต่างจังหวัด ซึ่งภูพรพงษ์รับปากที่จะช่วยเหลือ แต่อีกฝ่ายต้องยอมเปลี่ยนตัวประกันตามเงื่อนไข

"ผมสัญญาว่าจะช่วยตามที่คุณบอก…แต่อย่าทำอะไรเด็กผู้หญิงคนนั้น…"

...อาจารย์หนุ่มสบตากับเธอเสี้ยววินาทีหนึ่ง ราวกับวัดใจ ก่อนจะค่อย ๆ เดินเข้ามาหา ในวินาทีนั้นพัฒน์ธิดาคิดว่าตัวเองต้องตาฝาด เพราะไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะกล้าเดินเข้ามา เป็นคำตอบว่าเขาเอาชีวิตมาแลก! เธอรักตัวเองก็จริง แต่ไม่มากพอที่จะให้ใครมาตายแทน โดยเฉพาะเขา…

อาจารย์หนุ่มเข้ามาใกล้เพียงเอื้อมมือ คนบ้าเมายาปล่อยเธอออกและผลักอย่างแรงขณะที่จะลากอีกฝ่ายเข้ามาแทน
...ทันทีที่เห็นเขาปลอดภัย ร่างบางก็โล่งอกโผเข้ากอดเพื่อนสนิทแน่น ใช้เวลาอยู่นานกว่าอาการใจเสียจะเริ่มหายไป เมื่อดีขึ้นมากเธอจึงค่อย ๆ ผละออก ซึ่งพอดีกับคนที่ช่วยชีวิตไว้เดินเข้ามาหา เธอกับเขาสบตากันโดยไม่ได้พูดอะไร

เธอขอบคุณเขา เขากำลังปลอบเธอว่า ไม่เป็นไร ไม่มีคำใดเอื้อนเอ่ยนอกจากรอยยิ้มบาง ๆ ที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น'

*********
หลังจากเริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน ทั้งคู่คุยโทรศัพท์กันก่อนนอน พัฒน์ธิดาขอวิดีโอคอลหาเขา และพบว่าอาจารย์หนุ่มเพิ่งอาบน้ำเสร็จ...

"เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เดี๋ยวสักพักจะไปอ่านหนังสือต่อ..."
เขาบอกรายละเอียดหนังสือยาวเหยียดทำเอาคนเกลียดการอ่านแทบอาเจียน แต่กระนั้นเธอยังนึกถึงการล่อลวงของเขาที่พูดคำว่า ‘อาบน้ำ’
เขาบอกโดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอกำลังนึกภาพที่เขามีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวใช้พันรอบเอว ส่วนบนโชว์แผงอก มัดกล้ามท้องสีขาวนวล…
...
"เพราะรอพูดกันคืนนี้เลยไม่ได้ตอบ ผมเป็นคนไม่ค่อยชอบส่งข้อความเท่าไร"
พัฒน์ธิดาสะดุ้ง ไม่คิดว่าเขาจะเข้ามานั่งในใจเธอ
"คนแก่…" ความหมั่นไส้ทำให้กล้าพึมพำออกมาเบา ๆ ทว่าคนหูดีก็ยังคงได้ยิน
"อยากพิสูจน์?"
ใบหน้าหล่อเหลายียวนแต่เธอยังมองว่ามันดูสุภาพ อร๊ายยย ไม่เอาค่ะ!
"ฮึฮึ่ม" จึงต้องแกล้งกระแอมซ่อนความเขินอาย และทำเป็นไร้เดียงสา "เป็นไงบ้างคะ คะแนนแพม ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ"