ชีวิตที่กำลังแย่ ยังมีนายอยู่เคียงข้าง

“ จำได้สิ ” นายถามเกี่ยวกับเรื่องเมื่อตอนนั้นไปทำไม. แล้วเขารู้ได้ยังไงหรือเขาเป็น 1ในเด็กพวกนั้น
“เพราะว่าผมคือเด็กที่จมน้ำในตอนนั้น” ผมจำหน้าพี่ได้เป็นอย่างดี วันนั้นผมยังตกใจและไม่ได้ขอบคุณพี่เลย พี่รีบเดินไปก่อน. แต่ผมคิดว่าพี่คงจำผมไม่ได้แน่ๆ แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แต่มันไม่สำคัญหรอกครับตอนนี้พี่ก็รับรู้แล้ว
ผมขอบคุณมากนะครับพี่ แล้ววันนี้ผมมีอะไรจะบอกพี่อีก1เรื่องด้วย คือผมชอบพี่เจ พี่คบกับผมได้ไหมครับ

ฉันก็ตกใจอยู่นะที่วิคเป็นเด็กในตอนนั้น แต่ที่ตกใจกว่าคือ ขอคบฉันเนี่ยนะ