แอบแซ่บ! รุ่นพี่

“พี่อลัน พี่อลัน เราไม่ได้ฝันไปใช่ไหมครับ”
“ที่นี่คือบ้านพี่ ที่นี่คืออาณาจักรส่วนตัวของพี่ ... ที่ซึ่งคอยโยชิตลอดเวลา”
รุ่นพี่หากแต่อ่อนแอและอ่อนโยน ภายใต้ดวงไฟสลัวในห้องส่วนตัวในที่ทำงาน อลันหลับตาพริ้มเมื่อความรักความอบอุ่นจากคนที่รอคอยมาหลายปี กำลังกระแทกเข้าหาอย่างเร่าร้อน โยชิหนุ่มรุ่นน้องหากแต่เขายังมั่นคงต่ออลันไม่เสื่อมคลาย รสสัมผัสนี้ยังคงเหมือนเดิมเหมือนเมื่อเช่นหลายปีก่อน
“อืมม อืมม อือออ ... โย โยชิ พี่รักโยชินะ”
“ผมอยู่นี่แล้วครับ ผมกลับมาแล้ว ผมจะไม่ไปไหนอีกแล้ว”
“โย โอย อูยย ... โยชินี่ยังเด็ดเหมือนเดิม”
“ผมรักพี่นะครับ พี่อลัน”
โยชิปลดปล่อยความรู้สึกที่มันอัดอยู่ในอกมานานแสนนาน ความรัก ความคิดถึงที่มันฝังอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ ถ่ายทอดไปยังร่างเปลือยเปล่าของอลันที่บัดนี้ได้แต่ร้องครางออย่างมีความสุข ร่างแกร่งทั้งร่างเกร็งไปหมดเมื่อถูกโยชิกระแทกเข้าหาจนมิดลำ ความแข็งแกร่งของหนุ่มรุ่นน้องยังเสมอต้นเสมอปลาย
นี่แหละคือหัวใจ คือความสุข คือชีวิตที่เมื่อหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวแล้ว อลันก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว โยชิเป็นหนุ่มรุ่นน้องที่อลันรู้สึกดี และ ยอมรับกับตัวเองอย่างไม่อายใครว่ารักเหลือเกิน โยชิเป็นหนุ่มรุ่นน้องที่อลันยอมเผลอตัวร่วมรักด้วยแล้วยอมถวายชีวิต
หนุ่มน้อยในอดีต กับ หนุ่มใหญ่ตรงหน้าในวันนี้ทำให้อลันพลีกายถวายชีวิตให้อย่างไม่ต้องมีข้อแม้ใดๆ เลย
ค่ำคืนที่แสนหวานของชายหนุ่มหากแต่อ่อนแอ ขี้เหงา ยอมให้หนุ่มรุ่นน้องทวงคืนความรักเมื่อครั้งอดีตให้กลับคืนมา โยชิทบทวนบทรักบทเดิมเนิบนาบ เนิ่นนาน กาลเวลาไม่อาจตัดขาดความสัมพันธ์ของเขาทั้งคู่ได้