รักนี้ต้องมีเมี๊ยว

คราวซวยของท่านประธานคนสวยที่เกลียดแมวเป็นที่สุด...
แต่กลับโดนสาปให้เป็นแมวดำที่ต้องตามหารักแท้ให้เจ้าของแมวเพื่อชดใช้..คำสาปรักแท้!! เมี๊ยว!

ฉัน คือ อารียา มาลีรินทร์ ลูกสาวคนเดียวของตระกูลมาลีรินทร์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ของประเทศ อายุ 26 ปี จบปริญญาโทจากอเมริกาและตอนนี้ฉันเป็นประธานของบริษัทที่คุณพ่อเคยบริหาร คนมาจีบนะเหรอ หึ เยอะจนนับไม่ไหว พูดกันตามตรง ฉันสวยนะและรวยมาก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะปัญหาของฉันก็คือ แมว!

ฉันเป็นคนเกลียดแมวมากอย่างแรง! แต่พ่อกับแม่นะกลับเป็นทาสแมวที่แท้ทรู พวกมันจะมาฉี่รดรองเท้าและเสื้อผ้าราคาแพงของฉันไม่ได้เหมือนกับตอนเด็ก ๆ ดังนั้นฉันจึงต้องย้ายไปอยู่ที่คอนโดแทนและจุดเริ่มมันก็อยู่ที่นั่นแหละ กฎของคอนโดส่วนใหญ่ก็คือห้ามเลี้ยงสัตว์ แต่ก็ยังมีคนฝ่าฝืนเอาแมวมาเลี้ยงและฉันก็เป็นคนที่จับได้ คนพวกนั้นเลยต้องย้ายออกเพราะเลือกที่เลี้ยงแมวมากกว่า! พระเจ้า! เลือกแมวมากกว่าที่อยู่เนี่ยนะ! บอกเลยนะว่าฉันไม่ผิดที่ไปแจ้งนะ!

ในคืนวันนี้นะบังเอิญฝนตกหนักตอนกลับบ้าน ด้วยความเร่งรีบฉันมองไม่เห็นจึงขับรถไปชนเข้ากับแมวสีดำตัวหนึ่งระหว่างทางที่มันกระโดดปาดหน้ารถ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมันมากนัก จนกระทั่งกลับถึงคอนโดแล้วฉันก็อาบน้ำเข้านอนตามปกติ แต่ทว่าในคืนนี้..ฉันกลับฝัน

"อารียา มาลีรินทร์" ใครสักคนเรียกชื่อฉันอยู่
"อารียา มาลีรินทร์!" ใครอะ
"อารียา มาลีรินทร์!" จะเรียกทำไมนักหนาฮะ
"เมี๊ยว!" อ้าว! เสียงฉันทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้ละ

เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นก็พบแต่พวกแมวเต็มไปหมด และฉันก็กำลังยืนอยู่ท่ามกลางหมู่แมวที่พูดได้ ฮะ! ฝันสินะ ฝันแน่ ๆ ฉันคิด เอ๊ะ! ทำไม! ฉันไม่มีมือละ! ทำไมมันกลายเป็นอุ้งเหมือนกับเท้าแมวเลย พอฉันหันมองไปที่กระจก ฉันก็พบเจอกับเจ้าแมวสีดำตัวหนึ่ง ฉันลองยกมือขึ้นแมวตัวนั้นมันก็ยกเท้าขึ้น ฉันแลบลิ้น มันก็แลบลิ้นเหมือนกันกับฉันไม่มีผิด เฮ้ย! ไม่จริงอะ! แมวดำตัวนี้คือฉันเหรอ! ไม่ฝันอยู่แน่ ๆ ตื่นเร็วเข้าสิ อารียา!

"เจ้าไม่ได้ฝันไปหรอกนะ อารียา มาลีรินทร์" เจ้าแมวสีขาวขนฟูตัวใหญ่สุดที่อยู่ตรงกลางพูดขึ้น
"ไม่จริง! แมวมันจะพูดได้ยังไง" ฉันเถียง
"ก็เพราะในตอนนี้เจ้า..ก็คือแมวไงละ อารียา" เจ้าแมวขาวพูดขึ้น
"เจ้ามันคนใจบาป ขับรถชนแมวตายโดยไม่เหลียวแล เจ้าจะต้องได้รับโทษโดยกลายเป็นแมวซะ!"
"เฮ้! เดี๋ยวก่อนสิ ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่ามันตาย" ฝันอะไรกันเนี่ย
"เจ้าจะต้องชดใช้ อารียา..."
"โอเค เท่าไหร่ละ เดี๋ยวโอนให้" เมื่อไหร่ฉันจะตื่นซักทีนะ เถียงกับแมวนี่มันเหนื่อยจริง ๆ
"ไม่ใช่ด้วยเงิน..แต่เป็นรักแท้..."
"หึ..มันไม่ใช่นิทานตามหารักแท้ไหม แล้วตามให้หารักแท้ให้กับใครละ ไม่ใช่ฉันแน่ ๆ เพราะฉันนะรักการหาเงินมากกว่าการหาแฟน"
"เจ้าจะต้อง...ตามหารักแท้ให้แก่เจ้าของแมวดำที่เจ้าชนตาย คำสาปจะเริ่มต้นในคืนนี้และทุก ๆ วัน ในเวลาสี่ทุ่ม เจ้าจะกลายร่างเป็นแมวดำจนถึงเช้า หากเจ้าหารักแท้ให้เจ้าของแมวดำไม่ได้ เจ้าจะต้องกลายร่างเป็นแมวดำไปชั่วชีวิต! จงจำไว้ให้ดี! อารียา มาลีรินทร์!" เจ้าแมวขาวพูดแล้วพวกมันก็หายไป

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นทันที มันเป็นแค่ฝันสินะ แต่เมื่อหันมองไปที่กระจก มันกลับไม่มีร่างของฉันมีแต่แมวสีดำตัวนั้นนี่นา!!!