ตีตรารัก

ณภัทรบีบเข้าที่กรอบหน้าเรียวอย่างแรง ใช้ดวงตาคมดุจ้องเข้าไปในดวงตาสุกใสผ่านม่านน้ำตา แค่นี้ก็ทำจะเป็นจะตาย ยิ้มร้ายยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน

"ฉันกลับบ้านได้แล้วใช่ไหม" สุ้มเสียงที่เอ่ยออกมายังสั่นจากแรงสะอื้นอยู่เนือง ๆ

"ใครบอก! คืนนี้คุณต้องค้างที่นี่กับผม" ณภัทรเพิ่มแรงบีบขึ้นอีก เขาไม่ชอบเลยเวลาที่เธอทำตัวถือดี

"ไหนคุณบอกว่าถ้าฉัน เอ่อ...อย่างที่คุณต้องการแล้วก็จะให้ฉันกลับไง" หญิงสาวกัดฟันตอบ

"หึ!" ชายหนุ่มหัวเราะผ่านลำคอ หล่อนเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า เขาบอกว่า ถ้าทำให้เขาพอใจ นี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็ร้องจะกลับแล้ว แค่รีดน้ำออกได้ก็คิดว่าตัวเองทำดีแล้วเหรอ ยัยซื่อบื้อ ณภัทรแยกขาคร่อมเธออยู่ออก แล้วช้อนร่างบางขึ้นไปวางกลางเตียงนุ่ม

"คุณควรให้ฉันกลับสิ" หญิงสาวดิ้นหลบหนีมือใหญ่พัลวัน

"คุณไม่มีสิทธิ์ออกไปไหนทั้งนั้น ถ้าผมไม่อนุญาต" ชายหนุ่มรวบสองแขนเรียวของร่างบอบบางใต้อาณัติ ใช้ร่างใหญ่กำยำบดเบียดแนบชิดสร้างแรงเสียดสี ให้เธอรู้สึกถึงส่วนเริ่มขยายตัวขึ้นอีกครั้ง

สัมผัสอันร้อนผ่าวบริเวณหน้าขา แพรวพรรณเม้มปากเข้าหากันแน่น ใบหน้าแดงก่ำกระดากอายกับสัมผัสถูไถอย่างจงใจ

ซอกคอขาวเนียนทำให้ณภัทรกลืนน้ำลายลงคออย่างลืมตัวในความกระหาย สายตาก้มต่ำลงทอดมองอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ เพียงเท่านี้ก็ทำให้ ของขึ้น
-----------------

ซื้อผ่านหน้าเวปหรือแอนดรอยด์ ถูกกว่าซื้อผ่านแอปเปิล (IOS)

*******
หมายเหตุ: เนื้อหานานิได้รีไรท์ทั้งหมด หากท่านที่ซื้อก่อนวันที่ 26 /12/67 กลับมาอ่านตั้งแต่ตอนแรกได้นะคะ