ดารากำธร

"เป็นสตรีริโกหกมันไม่งาม"
"ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็น..." คุณอาของเขตคามนี่นา "ต้องขออภัยจริง ๆ ค่ะ ฉันนึกว่าคุณเป็นโจรใจโฉดมาลักพาตัวเด็กนี่คะ"
โจรใจโฉดหรือ
ญาณาธรพลันคิ้วกระตุกกับฉายาที่หญิงสาวตั้งให้ ไม่เคยมีผู้ใดมองเขาด้วยภาพลักษณ์นั้นมาก่อนสักครา นับว่าเป็นครั้งแรกที่เขาถูกมองในแง่ลบเสียจนชื่อเสียงที่สะสมมาพังทลายไม่เหลือชิ้นดี ทั้งที่การแต่งกายค่อนข้างดูภูมิฐานด้วยซ้ำ
"หน้าตาฉันดูชั่วช้าขนาดนั้นเชียวหรือ"
"เอ่อ คือ..."
"เอาล่ะ ฉันไม่คิดถือสาเธอหรอก" คำตอบคล้ายไม่ติดใจเอาความจนทำให้หญิงสาวเกือบลอบยิ้ม ทว่า... "จะคิดเพียงแค่บังเอิญเจอคนสติไม่ดีก็แล้วกัน"
"นี่คุณ!"
"กลับกันได้แล้วเขตคาม ก่อนที่อาจะต้องใจโฉดแบบที่ผู้หญิงคนนี้ว่าจริง"
เด็กชายก้มหน้าขานรับแผ่วเบา เพราะความซุกซนของตนแท้ ๆ ถึงพลอยทำให้ใครอีกคนเดือดร้อนไปด้วย ก่อนจะเดินคอตกตามหลังผู้เป็นอาไปตามเส้นทางที่จากมาแต่โดยดี แอบหันมาชำเลืองมองครูสาวเล็กน้อย เก็บคำขอโทษเอาไว้ในใจแล้วค่อยหาโอกาสบอกที่โรงเรียนทีหลัง
ในทางกลับกัน...ญาณาธรรู้สึกประหลาดใจกับการพบสาวถักเปีย ช่างเป็นภาพหายากที่หญิงสาวยุคสมัยนี้นิยมจัดแต่งทรงผมเช่นนั้น เพราะส่วนใหญ่มักปล่อยเรือนผมยาวจรดกลางหลัง บางคราก็ตัดสั้นดัดลอน หรือไม่ก็รวบม้วนตึงเสียมากกว่า
ด้วยความปากไวของตนจึงกล่าวถ้อยคำไม่เหมาะสมออกไป ราวกับเป็นการเอาคืนข้อหาถูกมองว่าเป็นโจรใจโฉด ซึ่งหากมารดารู้เข้า เขาคงต้องโดนตำหนิพฤติกรรมเป็นแน่
คงไม่บังเอิญได้พบเธออีกแล้วกระมัง
ญาณาธรคิด โดยหารู้ไม่ว่าถูกหญิงสาวคนหนึ่งแผ่รังสีความขุ่นเคืองตามหลังมาติด ๆ
"หยาบคายเหลือทน ต้องปากร้ายเพียงนี้เชียวหรือ!"
ดาราดาวไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้มาเจอบุรุษเช่นนี้เป็นครั้งแรก สงสัยเขาจะมีความหล่อเหลาดั่งฟ้าประทานเพียงหน้าตาอย่างเดียว ทว่าวาจากลับร้ายกาจจนสตรีอย่างเธออยากถอยหนี

_____________________________________

หากเป็นระบบ IOS ซื้อผ่านเว็บ Safari ราคาจะถูกกว่าค่ะ
ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนมาก ๆ นะคะ