คุณกระทิงน้ำผึ้ง

~ตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าตกหลุมรัก ก็รู้แล้วว่าจะต้องเจ็บปวด
แต่เขาก็เลือกที่จะโอบกอดมันเอาไว้~



โปรย

"ถามอะไรหน่อยสิ" บุรินทร์วนเวียนแนบชิด ความปรารถนาจากก้นบึ้งทำให้เขายากจะถอยห่างจากเรือนร่างของเธอ...เขาหลงเธอจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายแล้ว

"อือ" เธอตั้งใจฟังคำถาม ก่อนจะหลับตาพริ้มรับการเคล้าคลออย่างอ่อนโยนจากเขา

"เธอรักฉันที่ตรงไหนเหรอ"

"นายกระทิงหล่อ" เธอตอบอย่างซื่อตรง

"ฉันรู้ตัวว่าหล่อ แต่มีเหตุผลอื่นอีกไหม" บุรินทร์หัวเราะเสียงทุ้ม ไม่แน่ใจว่าควรจะดีใจหรือไม่ที่ภาพลักษณ์ของเขาเป็นสิ่งที่ทำให้เธอรัก "หากวันหนึ่งฉันไม่หล่อแล้วล่ะ เธอจะรักฉันที่ตรงไหน"

"นายกลัวอะไร" เธอพูดเสียงพร่า เมื่อเขาเริ่มวกกลับมากดจูบบริเวณเรียวปาก เหมือนคำตอบเมื่อกี้ของเธอจะไม่ค่อยถูกใจเขานัก

"กลัวเธอไม่รักไง"