ดุจบิดรมารดาดั่งบุตร เล่ม 1

นางทะลุมิติเข้ามาเป็น 'ไป๋เซียงหรง' มารดาของนางร้ายในนวนิยาย เดิมทีนางคิดว่าการเลี้ยงดูบุตรธิดาให้ดี ปรับปรุงความสัมพันธ์กับสามี และป้องกันหายนะที่จะร่วงใส่ศีรษะก็คงไม่ใช่เรื่องยากอันใดนัก
ด้าน 'จ้าวเผยซิ่ว' บุตรชายคนเล็กนั้นก็แล้วไปเถอะ เพราะเขายังคงร่าเริงสดใสเช่นเดิม ทั้งออดอ้อนทั้งเฉลียวฉลาดเกินวัย น่ารักเป็นที่สุด

"ท่านพ่อ หากข้าหลับไปแล้ว...รีบกลับไปส่งท่านแม่เข้านอนด้วยนะขอรับ นางเองก็คงจะเปลี่ยวเหงาเช่นกัน..."

ช้าก่อน ๆ ไม่ใช่เรื่องนั้น!
ที่แปลกไปคือ 'จ้าวหว่านหรู' ในวัยแปดขวบ แทนที่จะทำตัวเรียกร้องความสนใจกลับสงบเสงี่ยมเย็นชา

"ข้อแลกเปลี่ยนของข้าเรียบง่ายอย่างยิ่ง ไม่ว่าท่านแม่จะทำสิ่งใดข้าก็จะไม่ขัดขวางและไม่ข้องเกี่ยวทั้งสิ้นเจ้าค่ะ"

วาจาตัดเยื่อใยปานนั้นคือสิ่งใดกันแน่
มิหนำซ้ำ 'จ้าวจื่อหาน' สามีของนางที่ควรจะอ่อนแอยอมคนก็กลับกลายเป็นคนดุดันเฉียบขาดราวกับเป็นคนละคน เรื่องขู่จะหย่านางยังพอทำเนา แต่นิสัยยียวนชวนถีบนี่โผล่มาจากที่ใดอีก

"ฮูหยินอย่าน่ารำคาญ"
"ท่านต่างหากที่น่ารำคาญ!" นางลดเสียงให้เบาลงเมื่อได้ยินสาวใช้ลอบกระซิบว่าคุณชายใหญ่กำลังออกจากห้องมาแล้ว "ไฉนจึงต้องฝึกต่อสู้ด้วย"
เขากลอกตาคิด ก่อนตอบว่า
"เพราะข้าลืมการเป็นพ่อค้าไปหมดแล้ว"
สวรรค์โปรดช่วยนางด้วย สามีนางผู้นี้เฮงซวยเกินไปแล้ว!
"แล้วท่านรู้วิธีต่อสู้หรือ"
"ฝึก ๆ เอา ประเดี๋ยวก็ใช้ได้แล้ว"
ใช้ได้กับมารดาเขาน่ะสิ!

ดูท่าว่าก่อนที่ไป๋เซียงหรงจะต้องออกไปจัดการกับภัยร้ายนอกบ้าน นางคงต้องรับมือบรรดาสมาชิกครอบครัวนางร้ายเหล่านี้ให้อยู่หมัดเสียก่อนกระมัง!
___________

*ซื้อผ่านเว็บไซต์/แอนดรอยด์จะถูกกว่าซื้อผ่าน ios ค่ะ*