เหนือทะเลใต้จันทร์ (Secretly Love Series)

"กลิ่นเหล้าหึ่งเลยนะ" ฉันกอดอกเชิดหน้า ตอนนี้คงทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินตัว อารมณ์เด็กแก่แดดแบบที่แม่ชอบว่า
"ก็ดื่มนิดหน่อย"
"คราวหลังเรียกแท็กซี่นะ อย่าขับมาเอง มันอันตราย"
"ห่วงเหรอ?" ฉันเงียบไปอึดใจ กะพริบตาปริบ ๆ ไล่ความร้อนจากแก้มที่เห่อขึ้นมาอีกครั้ง
"ก็เอ่อ กลัวพี่เหนือขับรถไปชนคนอื่นต่างหากเล่า"
"ก็ห่วงนั่นแหละ" คราวนี้ฉันเงียบไปเลย เริ่มทำหน้าไม่ถูกเพราะพี่เหนือไม่เคยพูดเสียงแบบนี้กับฉัน ทั้งสายตาที่หวานเยิ้มหยดย้อยยิ่งกว่าขนมที่ฉันทำนั่นอีก
"พี่มีของจะให้"
"อะไรคะ" พี่เหนือล้วงบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกง แล้วยื่นมาตรงหน้าฉัน
"ว้าว...สวยอะ" สร้อยคอจี้รูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่มีเจ้ากระต่ายน้อยนั่งอยู่ มันส่องแสงประกายวิบวับรับกับดาวในคืนนี้ ฉันมองหน้าคนให้สลับกับสร้อยในมือใหญ่
"สุขสันต์วันเกิด" เสียงพี่เหนือนุ่มละมุนหูเกินไปแล้ว คนตัวสูงส่งยิ้มมาให้
"พี่ใส่ให้ หันหลังมาสิ" ฉันว่าง่าย ทำตามคำบอก
แค่เพียงสร้อยแตะลงบนผิวฉันก็สะดุ้งโหยง ไอเย็นแผ่ซ่านไปทั่วกาย แต่มันกลับแปรเปลี่ยนเป็นร้อนรุม ๆ เพราะพี่เหนือจับไหล่ของฉันให้หันกลับไปหาเขา เราทั้งสองสบตากัน และเป็นฉันที่เบี่ยงหน้าหลบเพราะรู้สึกเขินอายจนไม่กล้ามองหน้าหล่อ ๆ ของพี่เหนือ
"ยังทันใช่ไหม"
"ทันค่ะ ยังไม่เลยเที่ยงคืน"
"ชอบไหม พี่ตั้งใจเลือกเลยนะ"
"ชอบค่ะ" ฉันยกมือลูบจี้พระจันทร์ที่คอ เงยหน้าขึ้นหวังเอ่ยขอบคุณ แต่ก็ต้องกลืนมันคงคอเพราะเจอสายตาที่ทอประกายรับกับแสงจันทร์ แม้มีเลนส์แว่นกั้นอยู่แต่ก็ไม่อาจบดบังสายตานั้นได้ ดวงตาเฉี่ยวพราวระยับ หวานเยิ้ม ทั้งรอยยิ้มก็กรุ้มกริ่มชวนเคลิ้มและหลงใหลเสียเหลือเกิน ฉันรีบแหงนมองท้องฟ้า ทำทีเป็นสนใจพระจันทร์ที่เต็มดวงส่องแสงนวลสบายตา
"คืนนี้พระจันทร์สวยจัง" ฉันพูด แล้วพี่เหนือก็เงยหน้ามอง จากนั้นเราก็เงียบ
"แต่พี่ว่า" เพราะเขาหยุดพูด ฉันเลยต้องหันมอง
"ถึงดวงจันทร์คืนนี้จะสวยแค่ไหน ก็คงสู้ใต้จันทร์ของพี่ไม่ได้หรอก"