เรื่องเล่าจากดวงจันทร์ : อาหารมื้อนี้...กูมอบให้มึง

คนโบราณมักพูดกันว่า "อย่าลืมเรียกคนตายมากินข้าว" ดังนั้น อาหารมื้อนี้กูขอมอบให้มึงนะ ไอ้น้องเขย!!!

"มินนี่" หญิงสาววัยยี่สิบปีเสียชีวิตจากการจมน้ำในบึงประจำหมู่บ้าน ทุกคนเชื่อว่าเป็นเพียงอุบัติเหตุ และต่างพากันมาร่วมงานศพเพื่อส่งเพื่อนสาวเป็นครั้งสุดท้าย
ท่ามกลางความโศกเศร้า มีเพียง "คิว" อดีตคนรักของมินนี่ที่ยังคงพูดจาไม่รู้กาลเทศะ เขาเอาแต่พูดถึงอาหารที่มินนี่เคยซื้อให้กิน จนเพื่อน ๆ ต่างเอือมระอา
แต่หลังจากนั้น คิวกลับได้รับอาหารจานพิเศษจาก "แม็กกี้" พี่ชายของมินนี่ อาหารทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่เขาชอบราวกับมีใครบางคนกำลังเตรียมมันไว้ให้โดยเฉพาะและนับจากวันที่คิวกินอาหารเหล่านั้น ชีวิตของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป
******************************
ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เขาอยู่ชั้น ม.5 ส่วนมินนี่ก็อยู่ม.5 เช่นเดียวกันแต่ได้ย้ายห้องไปอยู่ห้องบ๊วยเพราะไม่สามารถเรียนสายศิลป์คำนวณซึ่งหนักเกินไปได้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามินนี่เอาแต่ดูแลเขาจนพาการเรียนไปไม่ไหว
"ไม่เป็นไร…เราไม่โทษคิวหรอก"
มินนี่เอ่ยขึ้นในตอนเย็นวันหนึ่งหลังเลิกเรียน เธอและเขาอยู่ในห้องเรียนซึ่งทุกคนกลับหมดแล้วไม่มีใครอยู่ เขาจำแสงแดดที่สาดเข้ามาในห้องเรียนมากระทบผมสีน้ำตาลของมินนี่ได้เป็นอย่างดี ปีนี้มินนี่อายุ 17 แล้ว เธอดูสวยกว่าตอนเด็กมากๆ
"ทานสิ เราซื้อมาให้นะ"
"อะไรอ่ะ?"
"เปิดดูสิ"
คิวเปิดกล่องข้าวโฟมก็พบว่าเป็นไข่เป็ดทอดเย็นชืดราดข้าวหุงปริมาณพอแก้หิวได้ เขาถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่และปิดมันไว้ตามเดิม คิวหันไปมองเด็กสาวกะจะต่อว่า แต่สายตาเขากลับสะดุดเมื่อเห็นมินนี่กำลังทำอะไรบางอย่าง
และนั่นทำให้ไอ้คิวอยากฆ่าเด็กสาวคนนี้ให้ตายเสียตรงนั้น…
****************************