ข้าจะไม่เขียนนิยายอีกชั่วชีวิต

เรื่องคนจากโลกปัจจุบันทะลุมิติ หลงเข้าไปอยู่ในแผ่นดินจีนยุคโบราณเห็นกันได้ดาษดื่น
แต่สำหรับ หานจื่อเวย เจ้าของผลงาน ได้โปรดอย่าเข้ามาอ่าน ฉันแค่อยากจะเขียน
ออกจะอลเวงมากขึ้นสักหน่อย เมื่อเธอหลุดเข้าไปในนิยายของตัวเอง
แต่แทนที่จะเข้าร่างนางเอก ดันเข้าร่างนางร้ายอกใหญ่ไร้สมองเสียนี่!
เท่านั้นไม่พอ ยังเขียนเอาสาแก่ใจไว้เองอีกว่านางร้ายนั้นมีชะตากรรมเลวร้ายนัก
โดยหนึ่งคนที่สร้างความทุกข์ทรมานยิ่งยวดแก่นางก็คือ ตัวร้ายอันดับหนึ่งฝ่ายชาย

นี่เรียกว่าโชคยังดีหรือไม่ที่หลุดเข้ามาตอนทุกตัวละครยังอยู่ในวัยเด็กหนุ่มเด็กสาว ก่อนเหตุการณ์ในนิยายจะเกิด
หรือเหตุการณ์จะยังเปลี่ยนได้...
แต่ที่เจ้าตัวร้ายอันดับหนึ่งมาคอยตามตอแยไม่เลิกนี่มันอะไรกัน!?