รัมย์ : Look at my face ซีรีย์ แน่ใจนะว่าใช่คนนี้

แต่งงานเพราะสมบัติมีอยู่จริง?
ลิลิต สาวสวยวัยยี่สิบห้าปี เพิ่งได้อิสระโบยบินออกมาจากกรงทอง ชีวิตที่คิดว่าต่อจากนี้ไปคงราบเรียบและเป็นสุข กลับกลายเป็นตรงกันข้ามเมื่อ 'รัมย์' ดั้นด้นมาหาและบอกว่าเธอกับเขาต้องแต่งงานกัน!
"ไม่ค่ะ"
เป็นคำพูดที่ไม่รอคำถาม และไม่เกริ่นด้วยว่า ไม่ค่ะ ด้วยเรื่องอะไร
"นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉัน" เธอยักไหล่ เอ่ยด้วยท่าทางยโสเต็มที "และฉันก็ไม่เห็นด้วยว่ามันจะเกี่ยวกับฉันเลย"
"มารยาทแย่นะ ปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่"
"ขอบคุณที่ชมค่ะ" ลิลิตยิ้มรับจนตาหยี แถมยังเอียงใบหน้าเล็กน้อยดูน่ารักเกินห้ามใจไหว
เสียงหึดังขึ้นเบา ๆ จากชายหนุ่มผู้เป็นลูกค้า
"นี่คือครั้งที่เจ็ดแล้วนะลิลิต"
"เคยได้ยินไหมคะ เล่าปี่ยังต้องไปเชิญขงเบ้งถึงสามครั้ง"
"แต่เธอไม่ใช่ขงเบ้ง แล้วนี่มันก็เกินสามไปเท่าตัวแล้ว"
ลิลิตทำหน้าซื่อเข้าใส่ "ใช่ค่ะ" เธอเออออ "เพราะอย่างนั้นถึงจะมีครั้งที่แปดเก้าสิบ และถึงคุณรัมย์จะมาเองทุกครั้งฉันก็ไม่ตกลง คุณรัมย์อย่าพยายามเลยค่ะ ฉันเข้าใจว่าเสียดาย ก็เงินทองมากมายก่ายกองขนาดนั้น แต่ถือซะว่าทำบุญแล้วกันนะคะ ชาติหน้าจะได้เกิดมารวยแบบมหารวยยังไงล่ะคะ"
"มั่นใจดี นี่สินะอิสรภาพที่เธออยากได้หนักหนา ไม่ต้องถูกมัดไว้กับคำว่าบุญคุณ"
"กรงมากกว่าค่ะ แล้วเผอิญคุณปู่ของคุณเปิดกรงให้ฉันเป็นอิสระแล้วด้วย"
รัมย์ยิ้มทรงเสน่ห์ มองเห็นลักยิ้มตรงมุมปากทั้งสองข้างที่กดบุ๋มลง ชายหนุ่มโน้มตัวมาข้างหน้า พูดเสียงเบาด้วยอาการกระซิบกระซาบที่อยากให้ได้ยินกันสองคน
"นี่ลี ไม่มีปีศาจตัวไหนหนีออกไปจากนรกได้นานนักหรอกนะ"
เขายิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาทรงเสน่ห์จนคนภายนอกที่ได้เห็นรอยยิ้มนั่นแทบจะตาพร่า เหมือนได้มองแสงอาทิตย์อันเจิดจ้า แต่กับลิลิต รอยยิ้มของเขาก็ไม่ต่างจากยิ้มของซาตาน
"โดยเฉพาะเวลาที่หนีออกมา แล้วไม่มีที่ให้สิงสถิตน่ะ!!"

*********************
เป็นเรื่องสั้นนะคะ ชุดนี้มี 2 เรื่องค่ะ แต่ว่าเรื่องที่ 2 จะมาต่อหลังจากจัดการเรื่องเล่มของแรกผลิรักเรียบร้อยค่ะ
ปล. ชุดนี้จรรย์ไม่ได้ทำเล่มแล้วนะคะ น่าจะต้องพักจริง ๆ เลยทำแค่อีบุ๊กน้า