บอสคนนี้ คลั่งรักหรือคลั่งแค้น? เล่ม 2 (จบ)

เรียนนักอ่านผู้น่ารัก สามารถอ่านเล่ม 1 ฟรี ก่อนได้นะค้า
คลิกโหลดอ่านได้เลยจ๊า หากถูกใจ ค่อยมาจัดเล่มจบเล่มนี้น้า

จัดโปร 14 วันนะค้า
หากมีคำผิด แจ้งแก้ไขได้เลยน้า ติชมได้เลยค่ะ

เรื่องราวระหว่าง เจตน์ บอสสุดโหดคนใหม่ และ พาย เลขาหัวอ่อนยอมคน
ตั้งแต่เจอกัน เจตน์ก็มักพูดและทำอะไรหลายอย่างที่ทำให้พายสับสน ไม่เข้าใจ
ชอบตบหัวแล้วก็ลูบหลัง มาทำร้ายความรู้สึกกันไม่เว้นวัน หลังจากนั้น ก็มาช่วยปลอบประโลม
เจตน์เหมือนทั้งน้ำร้อนและน้ำเย็น พายจึงเกิดความปั่นป่วนเป็นอย่างมาก ทำตัวไม่ถูก

ความเดิมเล่มก่อน
"คุณเจตน์เกลียดอะไรพายรึเปล่า"
"ทำไมคิดแบบนั้น"
"ก็คุณทำเหมือนไม่ชอบพาย แกล้งบีบพายเกือบทุกอย่าง ตั้งแต่เรื่องงาน ยันตอนนี้"
เจตน์ไม่ตอบ ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างคนกำลังคิด รอดูว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อ
"แต่บางทีคุณก็..."
"ก็อะไร"
"ก็ใส่ใจพาย แต่ใส่ใจแบบแปลกๆ"
"เช่นเมื่อคืนก่อน ที่ผมให้คุณขึ้นไปบนโต๊ะทำงาน?"

________________________

ภายในเล่มนี้ นักอ่านจะเจอกับ...

"พายไม่เข้าใจเลย คุณจะมาทำแบบนี้กับพายทำไม"
"ก็ถ้าคุณเสนอมาขนาดนั้น มีหรือผมจะไม่สนองให้" คนถูกถามโดนท้าทายมา ก็ตอบกลับแรงไม่แพ้กัน
"นี่คุณจะบอกว่าเป็นความผิดพายเหรอ"
"ไม่ว่าใครก็คงสนองให้คุณทั้งนั้นแหละพาย คุณมันอ้าขาให้คนอื่นง่าย ๆ อยู่แล้วนี่"
คนฟังอ้าปากค้าง ตาเบิกโตขึ้นเรื่อย ๆ
พูดออกมาได้ยังไง ต้องคิดอะไรอยู่ ถึงได้พูดแต่ละคำ ดูถูกกันได้ขนาดนี้

พายทั้งหน้าชา ทั้งงงงัน หยาดความเศร้าไหลอยู่เงียบ ๆ ในใจ
คำพูดแบบนั้น น้ำเสียงเย้ยหยันแบบนั้น ทำอย่างกับว่าเขาวิ่งโร่ไปอ้าขาให้ทุกคนอย่างนั้นแหละ
ดูถูกศักดิ์ศรีกันเหลือเกิน
"และผมรู้ว่าคุณก็ชอบ" เสียงกระซิบราวกับปีศาจ
เพราะพายจะดิ้นหนีออก เจตน์จึงต้องเปลี่ยนมากอดเอวคอดจากข้างหลัง
วงแขนแกร่งเหมือนกุญแจมือ จับมัดข้อมืออีกฝ่ายไว้กลางอก
"มะ ไม่จริง พายไม่ได้ชอบ !" ส่ายหน้าไปมาแรง ๆ
"คุณลองไปคิดดูแล้วกันว่า ผมหรือมันเก่งกว่ากัน"
"อย่า เรียก พี่แทมว่ามัน" พายก่นคำออกมา คล้ายจะขู่
ไม่ชอบเลยที่คุณเจตน์ดูถูกคนอื่น แล้วยิ่งพูดถึงพี่แทมแบบนั้น

"หึ รักมากเนอะ คุณคิดว่ามันจะรักคุณเหรอ สภาพแบบนี้น่ะ"
เจตน์ผละลุกออกไป หลังได้ยินสิ่งที่พายพูด

"มันไม่ชอบคุณหรอก ไม่มีผู้ชายคนไหนจะชอบผู้ชายด้วยกัน รู้ไว้ซะ !"

_______________________________

เจตน์ย่างเท้ามาใกล้เลขา ล้วงกระเป๋าแล้วก้มลงกระซิบ
"สุดท้ายเขาก็ต้องเลือกเมียตัวเองอยู่ดี คุณเข้าใจมั้ยพาย"

ทว่าคนตัวเล็กกลับทำพฤติกรรมเยี่ยงแมวดื้อ
"คุณเจตน์ยังไม่ตอบพายเลย จะสอนพายได้มั้ย"
"คุณจะอยากเอาคืนผู้ชายเจ้าชู้ไปทำไม" คิ้วเหมือนคันศรเหยียดตรงด้วยความไม่เข้าใจ
"ทำอะไรไปเขาก็ไม่สนใจคุณหรอก"
"..."
"ยกเว้นคุณจะมีอะไรโดดเด่นที่ชนะคนอื่น ๆ"

"กฎข้อที่หนึ่ง อย่าถามมาก อย่าจุ้นจ้าน ผู้ชายเจ้าชู้ไม่ชอบคนแสนรู้และไม่ชอบคนที่เก่งกว่า"
มือแกร่งเอื้อมไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้คนตัวเล็กเหมือนครั้งก่อน
"เพราะฉะนั้น นั่งเฉย ๆ" เจตน์สตาร์ทรถ ก่อนจะรวมร่างกับเครื่องยนต์
ในไม่กี่วินาที รถเหินเร็วเหมือนอยู่ในสนามแข่ง
"อย่าหัวใจวายตายละกัน เพราะผมไม่อนุญาต"
พายเม้มปาก หลับตาปี๋

"ผู้ชายเจ้าชู้ประทับใจจากสิ่งที่เห็นจากตา ไม่ใช่หัวใจ"
บอสหนุ่มชี้ไปที่รองเท้าและเข็มขัด เชิงว่าให้เอาเข้าไปลองพร้อมกัน
"เพราะฉะนั้นแต่งตัวให้สวย ๆ หน่อย" พายที่ฟังอยู่ ก็ได้แต่อึ้ง ต่อกรกลับไม่ถูก
"และนี่คือกฎข้อที่สอง" เจตน์สรุปความให้

"อย่างที่ผมบอก ผู้ชายเจ้าชู้ไม่ชอบคนพูดมาก ไม่ชอบคนจู้จี้จุกจิก
ไอ้ที่ส่งข้อความยาว ๆ เป็นเรียงความ ลืมไปได้เลย"
เจตน์ดันพายให้เดินออกจากร้าน "เพราะถ้าเขาชอบ ก็คงไม่ต้องมีคนที่สอง"
"แสดงว่า คุณก็เจ้าชู้" พายยื่นมือไปจะเกี่ยวถุงมาช่วยถือ
แต่เจตน์ก็รีบยกมือขึ้นสูงหนี พร้อมทำหน้าดุ
"คุณคิดว่าไงล่ะพาย" ปฏิกิริยาแบบนี้ คือ ไม่ต้องพูด
พายรู้ว่าต้องหยุดฝีปากตัวเอง เพราะสีหน้ารำคาญนั่นมาอีกละ
ต้องปล่อยให้คุณเจตน์ทำตามใจไป
"ก็....ไม่รู้สิครับ"
"มือ" เจตน์หยุดเดิน พูดห้วน ๆ ใส่ ก่อนจะมองต่ำลงไป

"เอามือมากอดแขนผมสิ"

____________________________

"ปล่อย ! อย่ามายุ่งกับผมได้มั้ย !"
แขนคล้ายจะหมดแรงลงทุกที พายตวาดใส่ ดิ้นหนี
"ปล่อยนะ!"
"อย่าดิ้นได้มั้ย" เจตน์ต้องเปลี่ยนมาเป็นยกอุ้มขึ้นมาพาดบ่า
"ปล่อยผม !!" พายตะโกนร้อง น้ำตาไหลเป็นทาง แถมชกหมัดลงที่ไหลหนา ๆ ของเจตน์ด้วย
"คุณมันไม่มีหัวใจเลยพาย เอาแต่จะหนี จะทิ้งกันทุกรอบ"
"อะไร ! อย่ามาพูดเหมือนผมผิดไปหมดได้มั้ย ผมเบื่อแล้วนะ"
มือเล็กเลื่อนไปทุบที่แผ่นหลังปั้ก ๆ

มือใหญ่จึงไม่รอช้า จัดการตีก้นคนบนไหล่กลับไปรัว ๆ
ทำคล้ายจะอบรมสัตว์เลี้ยงให้รู้จักฟัง ไม่ฟังใช่มั้ย ไม่ฟัง ก็ต้องตี !
ป้าบ ป้าบ ป้าบ !!!
เจตน์ตีแรงเหมือนฝ่ามือเป็นไม้เรียว ตีเป็นสิบ ๆ ที
"ฮึก ฮึก ฮึก เจ็บ เจ็บนะ" พายสะอึกในลำคอ แถมยังงอตัวเป็นกุ้งบนช่วงไหล่ของเขา
"หยุดตีพายนะ พายเจ็บ" แขนก็กอดตัวเจตน์ไว้ เพราะกลัวร่วงลงไป

"หึ เจ็บสิดี" คนตัวสูงโต้กลับ

_________________________________

ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่อุดหนุนด้วยน้า
ตอนพิเศษ เดี๋ยวไรต์ทำแยกอีกเล่มนะคะ เพราะความยาวประมาณหนึ่งเลยค่า

สามารถเข้ามาจิก หยิก คุยเล่นกันได้น้า เบิ๊บบูวววว
Facebook: WolfPrince69 นักเขียน
Tiktok: WolfPrince69writer