Lego and sun (SS2)

ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าหรือยมบาลก็พรากเด็กคนนี้ไปจากฉันไม่ได้และถ้าหากเพื่อเด็กคนนี้แล้วแม้ต้องแลกกับชีวิตของคนทั้งโลกฉันก็ยอม...

พบกับบทรักครั้งใหม่ของเจ้าพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลฉายาเจ้าชายน้ำแข็งและเด็กหนุ่มผู้ได้รับพรวิเศษให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งในร่างใหม่ของคุณหนูแห่งตระกูลหวัง

"ขอโทษ" อาลันเอ่ยขึ้นทันทีที่บานประตูห้องนอนถูกปิดลง ก่อนร่างสูงเจ้าของนัยน์ตาคู่คมจะหันมามองยังคนที่ก้มหน้างุด แล้วดึงเข้ามากอดแนบอก
"อยากเห็นฉันตายทั้งเป็นหรือไงฮะ" น้ำเสียงที่เข้มขึ้นเหมือนตำหนิแต่ทว่าหากฟังดี ๆ จะสัมผัสได้ถึงแรงสั่นไหวนิด ๆ เจือปนอยู่ เรียวแขนเล็กยกขึ้นกอดตอบร่างสูงในทันทีทั้งซุกใบหน้าของตนเข้ากับแผงอกกว้าง
"ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง แต่ไอรินโดนจับตัวไปแบบนั้นฉันอยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรอกนะ"
"ฉันจะทำยังไงกับเด็กดื้ออย่างนายดี ถ้าเจนนี่ไม่โทรไปบอกก็คงจะพากันปิดบังเรื่องนี้กับฉันใช่ไหม" อาเล็กซานเดอร์ผละอ้อมกอดออกจากคนตัวเล็ก ก่อนยกมือขึ้นจับไหล่ทั้งสองข้างของอาลันพลางก้มหน้าลงสบตากับคนที่เงยหน้าขึ้นมอง
"ขอโทษ"
ในตอนนี้อาลันไม่รู้จะเอ่ยคำไหนออกไปนอกจากคำว่าขอโทษ แต่ทว่าคำขอโทษนั้นเขาไม่ได้ขอโทษให้กับสิ่งที่เขาทำลงไปหรอก เพราะหากย้อนกลับไปได้เขาก็ยังจะทำเหมือนเดิม บุกเข้าไปช่วยไอรินเหมือนเดิม แต่ที่ขอโทษก็เพราะว่าเขาทำให้ร่างสูงตรงหน้าเป็นกังวลเท่านั้น และดูเหมือนว่าคนตัวสูงเองก็รู้ความหมายในคำว่าขอโทษของเขา
"ดื้อ ทำไมถึงดื้อขนาดนี้ฮะ ฉันรู้ว่านายเก่งและฉลาด แต่การที่บุกเข้าไปในรังของพวกมาเฟียด้วยตัวคนเดียวแบบนั้นมันเป็นวิธีของคนฉลาดที่โง่ที่สุด เพราะถ้าเกิดทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่นายคาดการณ์ไว้แล้วพลาดขึ้นมา นั่นหมายถึงชีวิตของนาย ก่อนจะทำอะไรเคยคิดถึงข้อนี้บ้างไหม ปฏิหารมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยครั้งนะอาลัน"