หลงในบ่วงเสน่หา (จบ)

"ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคำถามนี้ของแก แต่แกควรจะกลับบ้าน ไม่อย่างนั้นอย่ามาเรียกฉันว่าพ่ออีก"

      คีรินกำหมัดแน่น "ได้... ผมจะกลับบ้าน แต่พ่ออย่าคิดว่าผมจะปล่อยให้พ่อทำลายชีวิตคณินอีกต่อไป"

      อคินยิ้มเยาะ"ก็ลองดูสิ ถ้าแกมีปัญญา"

      คีรินเม้มปากแน่น ก่อนเดินไปเก็บของในห้อง"ผมจะกลับ... แต่เรายังไม่จบกันง่ายๆ หรอกพ่อ"

      อคินหันหลังเดินออกไป ทิ้งคำพูดไว้"รีบเก็บเสื้อผ้า ฉันรออยู่ที่รถ"

      คณินเดินออกมาต้อนรับ"คุณอคินกลับมาแล้วเหรอครับ?" คณินยื่นแก้วน้ำให้"นี่ครับ น้ำเย็นๆ"

      อคินรับแก้วน้ำมาดื่ม "ขอบใจนะหนูคณิน วันนี้ฉันเหนื่อยมากจริงๆ"

      คีรินเปิดประตูเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียด "คณิน!"

     คณินสะดุ้ง หันไปมอง"คุณคีริน... มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

      คีรินเดินเข้ามาใกล้ น้ำเสียงกดต่ำ"ทำไมพ่อถึงมาดีกับฉันทันทีแบบนี้? นายรู้อะไรใช่ไหม?"

      คณินหลบสายตา ลุกขึ้นถอยหลัง"ไม่รู้สิครับ... ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น"

      คีรินขยับเข้าไปใกล้ จับแขนคณินแน่น "ฉันรู้ว่านายรู้! บอกฉันมาสิคณิน!"

      คณินพยายามดึงแขนออก "ปล่อย! คุณคีริน ผมเจ็บ!"

คีรินเสียงอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงจับแน่น

      "บอกฉันมา นายรู้เรื่องอะไรหรือเปล่า? นายพูดอะไรกับพ่อฉันใช่ไหม?"

      คณินน้ำตาคลอเบ้า"ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น! ได้โปรดปล่อยผมเถอะครับ!"

      คีรินชะงักเมื่อเห็นน้ำตาของคณิน "คณิน... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้นายกลัว..."

      "คุณคีรินกลับไปเถอะครับ ผม... ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้"

      คณินจับขอบอ่างล้างหน้าแน่น เสียงสั่น "อ่า...คุณอคิน คณินเสียวครับ กระแทกแรงๆ เลยครับ อ่ะอ่า..."

      อคินจับสะโพกคณินแน่น "หนูชอบไหม?"

      คณินหอบหายใจ น้ำเสียงแผ่ว"ชอบครับ... อะ...อ่า"

เสียงหัวเราะต่ำของอคินดังขึ้นในห้องน้ำ

      ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น

      คีรินตะโกนจากข้างนอก "พ่อ! คณิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!"

คณินตกใจ แต่ยังถูกอคินกอดไว้แน่น

      คณินเสียงสั่น"คะ...คุณคีริน..."

      "ไม่ต้องสนใจเสียงข้างนอก...

      คณินน้ำตาคลอ คุณคีรินได้ยินแน่เลย... อะ อ่า"

      อคินยิ้มร้าย "งั้นให้มันได้ยินสิ จะได้รู้ว่านายเป็นของใคร"

      เสียงของคณินและอคินดังเล็ดลอดออกมาเป็นระลอก พร้อมเสียงทุบประตูที่ดังขึ้นเรื่อยๆ

      คีรินสีหน้าหงุดหงิด จ้องพ่อด้วยสายตาไม่พอใจ"เสียงเมื่อกี้... พ่อกับคณิน..."

      อคินยิ้มเยาะ เดินเข้ามาใกล้ "ฉันกำลังทำน้องให้เเกไง"

คีรินขมวดคิ้ว"ไหนพ่อบอกว่าคณินท้องแล้วไงครับ?