ไร้แรงรัก

โปรย...

การเป็น "ภรรยา" ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก "สามี" ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง "คนรักเก่า" ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ "หมดแรงที่จะรัก" คนที่อยู่ในสถานะ "พ่อของลูก"
-----------------------
น้ำจิ้ม 1...

ชายหนุ่มหัวเสีย ไหนตอนแรกตกลงกันว่าการแต่งงานครั้งนี้จะทำให้ที่ดินยี่สิบไร่ไม่ต้องตกเป็นของปุญญ์ปรียา แต่ยังไม่ทันข้ามวันพ่อกลับประกาศกร้าวว่าจะยกทุกสิ่งทุกอย่างให้เจ้าสาวปลอม ๆ ของเขา

เมธวินตวัดดวงตาวาวโรจน์จ้องหน้าคนที่นั่งบนพื้น

"เธอไปออดอ้อนพ่อกับคุณย่ายังไง พ่อถึงบอกว่าจะยกสมบัติให้ ฮะ!"

เสียงตวาดของเขาทำให้หญิงสาวสะดุ้งเพราะไม่ชอบเสียงดังเป็นทุนเดิม เวลาได้ยินใครทะเลาะกัน หรือมีเสียงคนเกรี้ยวกราดอยู่ใกล้ ๆ ภาพของพ่อที่มักดุด่าเธอในวันวานมักวนเวียนเข้ามาในความทรงจำทุกที

ปุญญ์ปรียาตัวสั่น นั่งบีบมือตัวเองแน่น เธอไม่กล้าเงยหน้ามองเขาเลย รู้สึกว่าเสียงของเขาช่างเหมือนเสียงพ่อเหลือเกิน

"ทำไมไม่ตอบ เป็นใบ้หรือไง อย่าคิดนะว่าการเงียบของเธอจะทำให้ฉันสงสารหรือเห็นใจ ไม่มีทาง แล้วก็จำใส่หัวไว้ด้วยว่าการแต่งงานวันนี้ ฉันไม่เต็มใจเลยสักนิด ถึงจะมีทะเบียนสมรสแต่เธอก็ไม่ใช่เมียฉัน" คนเดือดดาลย่อตัวลง ใช้มือบีบแก้มและปลายคาง จับแรง ๆ ให้เธอเงยขึ้นสบตา "หรือถ้าเธออยากเป็นเมียฉันจริง ๆ ฉันจะสนองให้ ถอดเสื้อผ้าแล้วขึ้นเตียง!"
-----------------------

น้ำจิ้ม 2...

"อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้น" เขาก้าวเข้ามาประชิดแผ่นหลังบาง โอบเอวจากด้านหลังดึงรั้งให้สองกายแนบสนิท จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมข้างใบหู กัดฟันพึมพำเบา ๆ "ไหน ๆ ก็ยอมลงทุนแต่งงานกับฉัน ได้ใช้นามสกุลฉันแล้ว ฉันจะสงเคราะห์ให้เธอได้เป็นเมียฉันจริง ๆ จะได้ไม่เสียเที่ยว"

"คุณเมฆเมามาก ถ้าคุณเมฆไม่เมาต้องไม่ทำแบบนี้แน่ ๆ คุณเมฆเกลียดป่านจะตาย"

"ใช่! ฉันเกลียดเธอ รู้ตัวก็ดีแล้ว"

"งั้นก็ปล่อยป่านสิคะ" เธอพยายามดึงสติ ไม่ให้เขาทำอะไรไปมากกว่านี้ "ป่านต้องไปหาคุณย่า อย่าลืมสิคะว่าหน้าที่เดียวของป่านในบ้านหลังนี้ก็คือเด็กรับใช้ที่ต้องดูแลคุณย่า"

"อย่ามาโกหก เธอไม่ได้จะไปดูแลคุณย่า แต่เธอจะไปประจบเอาใจหลอกให้คุณย่ายกสมบัติให้เธออีก อย่าคิดว่าฉันรู้ไม่ทันเธอ"

"ไม่จริงนะคะ ป่านไม่เคยทำแบบนั้น" ต่อให้พูดอีกกี่ครั้งเธอก็ยังยืนยันคำเดิม

"เลิกโกหกฉันสักที" ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เมธวินจับไหล่หญิงสาวให้หันมาเผชิญหน้า นัยน์ตาเธอไหวระริกราวกระต่ายน้อยตื่นกลัวเจ้าป่าที่กำลังบ้าคลั่ง เขาไม่สนใจแม้จะรู้ว่าเธอพยายามส่งสายตาวิงวอน แต่กลับคว้าขวดเหล้ากรอกปากอย่างไร้ความปราณีจนใบหน้าเปียกปอน จำต้องกลืนน้ำรสขมบาดลำคอลงไป "กินเข้าไปซะ เผื่อเธอจะมีอารมณ์ขึ้นมาบ้าง จะได้ทำหน้าที่เมียของเธอให้เสร็จ แล้วหลังจากนี้ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน เราแต่งงานกันแค่วันนี้วันเดียว ถ้าเธอท้องก็ถือว่าน้ำยาฉันดี แต่ถ้าไม่ท้องก็อย่าคิดว่าจะยั่วฉันเพื่อให้ตัวเองท้องแล้วเอาลูกมามัดฉัน ไม่มีวัน"

-----------------------
น้ำจิ้ม 3...

"ฉันกับชิดไม่ได้มีอะไรกัน"

"ป่านกับมิกกี้ก็ไม่ได้มีอะไรกัน"

"ฉันไม่เชื่อ"

"ถ้าไม่เชื่อเรามาพิสูจน์กัน ป่านจะไปขอกล้องวงจรปิดของโรงแรมมาดูว่าคุณเมฆกับแฟนเก่าเข้าออกโรงแรมกี่ครั้ง แต่ละครั้งต่างคนต่างเดินหรือว่าควงกันเข้าไป และหายเข้าไปในห้องพักวันละกี่ชั่วโมง แล้วถ้าคุณเมฆจะไปขอกล้องวงจรปิดจากรีสอร์ตมาดูก็ได้ จะได้รู้กันไปเลยว่าป่านกับมิกกี้เข้าไปทำอะไร"

"อย่าท้าฉันนะ"

"ป่านไม่ได้ท้า ป่านเอาจริง ดีเหมือนกันค่ะ ก่อนที่เราจะหย่ากันให้ทะเบียนสมรสได้ทำงานดูบ้าง ดีไม่ดีป่านจะฟ้องชู้เรียกค่าเสียหายด้วย จะได้มีเงินใช้สบายไปทั้งชาติ เพราะยังไงป่านก็มั่นใจว่าชนะ"
==============
* ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจค่ะ
* ทดลองอ่านตัวอย่างตั้งแต่บทนำ ถึงตอนที่ 8 ก่อนนะคะ
* กดซื้อผ่านเว็บไซต์ MEB และระบบแอนดรอยด์ ราคาถูกกว่า IOS ค่ะ
=^.^=