เลขาแสนดี

เพราะค่ำคืนหอมหวานที่เกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจทำให้เลขาอย่างแสนดีทนสู้หน้าเจ้านายสุดหล่ออย่างชโยธิปไม่ไหว ซองขาวเท่านั้นคือทางออกสุดท้าย แต่ทว่าเขากลับไม่ยอมให้เธอได้ลาออก
"เรื่องคืนนั้น"
"เอ่อ คุณโยคะ หนูดีหนูดีขอนุญาตลาออกค่ะ"
ชโยธิปยังไม่ทันได้เอ่ยจนจบประโยคด้วยซ้ำแสนดีก็เอ่ยแทรกขึ้นมา แม้จะรู้ว่าเสียมารยาทแต่เธอไม่อยากให้เรื่องระหว่างเธอกับเขาต้องยืดเยื้อไปมากกว่านี้ ไหนๆ วันนี้เธอก็เตรียมใจมาคุยกับเขาเรื่องนี้อยู่แล้ว
คิ้วได้รูปที่พาดเหนือดวงตาเรียวรีขมวดแน่นเมื่อได้ยินร่างบางเอ่ยออกมาแบบนั้น แม้ในใจเดือดปุดแต่เขาก็ยังใจเย็นพอที่จะถามถึงสาเหตุที่ทำให้เธอตัดสินใจแบบนั้น ตาคมเหลือบมองซองจดหมายสีขาวสะอาดตาที่แสนดีกำลังส่งมาให้
"ขอเหตุผล"
"อยู่ในซองจดหมายแล้วค่ะ"
ชโยธิปรับจดหมายมาจากมือของหญิงสาว แต่เขาก็ทำเพียงแค่รับไว้ไม่ได้เปิดอ่าน ดวงตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าเรียวอย่างไม่ละสายตา ทำเอาคนถูกจ้องอย่างแสนดีหายใจไม่ทั่วท้อง ก่อนที่เขาจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่มีพลังสั่นคลอนความรู้สึกของแสนดีอย่างมหาศาล
"ถ้าคุณจะลาออกพราะเรื่องในคืนนั้นละก็...ผมไม่ให้ลาออก"
***นิยายหมดสัญญาจากสนพ. เนื้อหาเหมือนเดิมค่ะ