แม้จะปฏิเสธว่าไม่รัก

"คริสเตียน เวสต์" ประธานหนุ่มหล่อเหลาวัย 35 ปี ผู้ทรงอิทธิพลแห่ง "เวสต์ กรุ๊ป" เขาตกหลุมรักนักศึกษาฝึกงานสาวรุ่นลูกอย่าง "พิมพ์ลดา อัครวินท์" เด็กสาววัย 22 ปี ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น

"พิมพ์ลดา..." เสียงทุ้มต่ำของเขาแหบพร่าเล็กน้อย มันเป็นเสียงที่บ่งบอกถึงความอดทนที่ใกล้จะถึงขีดจำกัด "เข้ามาใกล้ๆ ฉันหน่อย"

พิมพ์ลดาก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ ความหวาดหวั่นแล่นริ้วไปทั่วร่าง เธอสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาอันร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวเขา มันเป็นพลังที่น่ากลัวและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน

"ท่านประธานคะ..." เสียงหวานของเธอสั่นเครือ

"เธอรู้ไหม... ว่าทุกครั้งที่ฉันมองเธอ มันเหมือนมีไฟสุมอยู่ในอก" เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "ความไร้เดียงสาของเธอ... มันยั่วยวนใจฉันจนแทบคลั่ง"

มือแกร่งของเขายื่นออกมาสัมผัสแก้มเนียนใสของพิมพ์ลดาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ ไล้ลงมาตามลำคอระหงและหยุดอยู่ที่ไหล่มนเล็ก

"สัมผัสของเธอ..." เสียงกระซิบข้างหูเธอร้อนระอุ "ฉันอยากสัมผัสเธอให้มากกว่านี้... อยากครอบครองเธอทั้งหมด"

พิมพ์ลดากลั้นหายใจ หัวใจเต้นระรัวจนแทบทะลุออกมานอกอก เธอไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนแสดงความต้องการอย่างโจ่งแจ้งและร้อนแรงเช่นนี้มาก่อน ความกลัวและความรู้สึกแปลกประหลาดปะปนกันจนเธอไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร

"ท่านประธานคะ... อย่า..." เธอพยายามพูด แต่เสียงมันแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน

"เด็กน้อย... เธอไม่รู้หรอกว่ากำลังก้าวเข้ามาในโลกแบบไหน" เสียงกระซิบแผ่วเบาเต็มไปด้วยความหมายบางอย่าง