เลห์คำลวง

"สมใจเธอสินะ!" พ้นหลังนังบ้านั่นไปไม่นานเสียงเข้มก็ดังขึ้น และนั่นเองที่มันทำให้เธอต้องหันไปสบสายตากับเขาอย่างจนใจ ซึ่งมันเป็นสายตาที่ไม่เคยมองกันด้วยความรักเลย
"สมใจเรื่องอะไรกันคะ คุณศิพูดอะไร ลี่ไม่เห็นรู้เรื่อง"
"คนอย่างเธอนี่มัน! ต้องให้ฉันทำยังไง เธอถึงจะสำนึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป!" แรงกระชากที่เกิดขึ้นรุนแรงมากพอที่จะทำให้ว่าที่คุณแม่เริ่มรู้สึกหน้ามืด แต่กระนั้นเธอก็ยังฝืนอดทน เพราะไม่อยากทำให้เขาหาเรื่องว่าต่อว่ากันได้อีก
"บอกแต่ลี่ให้สำนึก แล้วตัวคุณเองละคะ เคยสำนึกผิดอะไรบ้างไหม! ที่เรื่องของเราต้องมาลงเอยแบบนี้ ส่วนหนึ่งมันก็เป็นเพราะความอยากของคุณด้วยรึเปล่า!" ก็ถ้าเธอเสนอแล้วเขาไม่สนอง มีเหรอที่เธอจะตั้งท้องลูกของเขาได้แบบนี้ ทำไมเขาถึง. พยายามยัดเหยียดทุกๆ ความผิดมาให้เธอด้วย!
"ใช่ ฉันผิดที่หลงมารยาผู้หญิงอย่างเธอ อยากเป็นนักใช่ไหมเมียฉัน ได้!" พูดจบร่างอวบอิ่มก็ถูกลากเข้ามายังตัวบ้านอย่างแรงวินาทีนี้เองที่มันทำให้เธอเริ่มกรีดร้องขึ้นสุดเสียง
"จะทำบ้าอะไรของคุณ ปล่อย!"
"จะเล่นตัวไปทำไมเล่า! เธอชอบให้ฉันเอาแรงๆ ไม่ใช่รึไง! อุตส่าห์เดินเท้าเปล่ามาไกลถึงนี่ ก็เพราะหวังสิ่งนี้อยู่ไม่ใช่รึไง!" ในเมื่ออยากเป็นเมียเขานัก เขาก็จะจัดให้ตามที่ต้องการ
แต่อย่าได้หวังเลยว่าจะได้ความรัก เพราะเขาไม่มีวันมอบให้!
"ไม่เอา ปล่อยลี่! ลี่ท้องลูกคุณอยู่นะ!" คำพูดของเธอในตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะส่งไปไม่ถึงจิตใต้สำนึกของเขาเลย เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ปล้ำถอดชุดออกไปจากตัวเธอจนหมด



"กลับบ้าน!" และไม่รอให้เธอได้เอ่ยอะไรออกมาอีก เขาก็เอ่ยขึ้น พร้อมๆ กับรั้งข้อมือบอบบางให้เดินตามกันออกมา
"ไม่ค่ะ! จากนี้ลี่จะไม่กลับไปเหยียบที่นั่นอีก!" คนที่ควรต้องกลับไปมันคือเขามากกว่า กลับไปซะ และอย่ามาที่นี่อีก!
"ไปคุยกันดีๆ อย่าทำตัวเป็นเด็กหนีปัญหา ฉันไม่ชอบ"
"ลี่ก็ไม่ได้อ้อนวอนให้คุณมาชอบลี่ ไม่ดีเหรอคะที่ลี่ยอมหย่าให้ จากนี้คุณจะได้เป็นอิสระ อยากไปกอดกับใครที่ไหนก็ทำได้ โดยไม่ต้องสนใจว่าจะมีคนข้างหลังที่ต้องเจ็บปวด!" ในเมื่อรักมันมากนักเธอก็จะปล่อยเขาไป ลองไปโดนนังสองแม่ลูกนั่นปอกลองดูบ้าง บางทีเขาอาจจะตาสว่างขึ้นมากกว่านี้
"ที่เธอเห็นมันก็แค่การกอดลา ฉันกับจันทร์เราไม่ได้"
"ลี่ไม่สนว่าพี่จะกอดกับมันด้วยเหตุผลไหน แต่การที่พี่ทำร้ายลี่ เพื่อปกป้องผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่มันทำลี่เจ็บ!"
"ลี่"
"สองครั้งแล้วนะที่พี่ทำให้ลี่เกือบๆ ต้องเสียลูกไป ลี่จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สามแน่ เพราะฉะนั้นเราหย่ากันนั่นแหละ ดีสำหรับทุกคนแล้ว" จากนี้เธอจะไม่อ้อนวอนขอความรักจากเขาอีกแล้ว ในเมื่อที่พยายามทำมาทั้งหมดมันไร้ค่า เธอก็จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก ไม่ว่าสถานะไหนก็ตามที!