อิงฟ้าอาภากรณ์

เสียงเอะอะด้านบนเงียบหายกลับกลายเป็นความเงียบสงบ อาภากรณ์ที่ร้อนรนตอนนี้นอนหลับสนิทเหมือนเด็กน้อย นอนอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆ ของคุณหนูอิงฟ้า ดวงตาสีครามจ้องมองหน้าคนนอนหลับ ก่อนหน้านั้นอาภากรณ์บอกว่าจะดูแลเธอเสียดิบดี พอมาตอนนี้กลายเป็นเธอที่ต้องดูแลแทน หัวก็ปวด ตัวก็เจ็บ ทั้งยังเจ็บช้ำทางใจ

จากเรื่องเล่าของม่านฟ้าเพื่อนรัก บอกว่าอาภากรณ์ยังติดต่อกับคุณมิเชลล์อยู่ทุกสัปดาห์ มันเป็นเหมือนความเคยชิน ถึงฝั่งนั้นไม่ตอบกลับ..ก็ยังส่งไปตลอดเวลา บ่งบอกถึงความใส่ใจ ..และความรู้สึกที่ไม่เคยจางหาย

"เห่อ.. เค้าจะถอยแล้วนะคะ ถอยแล้วจริงๆ" มือบางลูบแก้มนวลสีอ่อนอย่างเบามือ โอกาสมีน้อยนิดที่จะเอาชนะใจคุณอาคนสวย ยิ่งมีรักเก่าครองใจ ยิ่งมองไม่เห็นหนทาง อิงฟ้าไม่อยากเสี่ยงอีกแล้ว อย่างน้อยๆ หยุดที่ตรงนี้ ยังเป็นอาหลานกันเหมือนก่อน แม้จะก้าวข้ามเส้นต้องห้ามไปแล้วก็ตาม ถ้าอีกคนไม่คิดและไม่จดจำ ..ก็ไม่มีความสำคัญอะไร "เค้าอยากเป็นมากกว่าหลานสาว อยากเป็นมากกว่าเด็กในความดูแล แต่ดูเหมือนคนเก่า ..ไม่สิ คนในใจของอาภากรณ์จะไม่เหลือที่ว่างเอาไว้เลย ขี้งกจัง.."

คุณหนูอิงฟ้าพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม มันเป็นเรื่องจริงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะคุณมิเชลล์ที่ว่า..ไม่เคยเป็นคนเก่า แต่เป็นคนในใจอาภากรณ์เสมอมา

"ทำไมนะ ทำไมเค้า..ไม่เกิดให้เร็วกว่านี้ ถ้าได้อยู่ข้างกายอาภากรณ์ตั้งแต่ตอนนั้น เค้าจะอดทน จะรออาภากรณ์ ตราบใดที่อาภากรณ์ยังมีเค้าอยู่ในใจ ต่อให้ถูกด่าว่าโง่เง่าเต่าตุ่น เค้าก็ไม่สน" นิ้วเรียวลากผ่านริมฝีปากสีแดงสดของคนนอนหลับ วันนี้อาภากรณ์แต่งตัวเต็มยศ เหมือนกับในวันงานที่ดูเป็นทางการน่าเคารพนับถือ "..เพราะม่านฟ้าว่าเค้าทุกวันอยู่แล้ว หึ! ว่าจนเค้าน้อยใจ แอบร้องไห้ในอ่างอาบน้ำอยู่บ่อยๆ นอกจากเรื่องของอาภากรณ์ที่เค้าใช้อ่างอาบน้ำเป็นที่ระบาย ..ก็มีเรื่องของม่านฟ้านี่แหละ ที่กวนใจเค้าไม่ต่างกัน"

สองบุคคลสำคัญของคุณหนูอิงฟ้า..และเป็นสองผู้มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของคุณหนูสาว ทุกครั้งที่มีเรื่องกลุ้มใจ อ่างอาบน้ำจะกลายเป็นเพื่อนยามเหงาของคุณหนูอิงฟ้าเสมอ บางทีก็เป็นต้นไม้รอบบ้าน..ที่ถูกขีดเขียนหน้าตาเอาไว้ วันใดที่ม่านฟ้ากลับบ้านเกิด และวันใดที่อาภากรณ์ไม่มาหา ต้นไม้เหล่านี้ จะกลายเป็นตัวแทนของคนทั้งสอง คอยยิ้มและคอยพูดคุยกับคนไร้เพื่อน แต่พอพวกเขากลับมา ต้นไม้พวกนั้นก็หมดประโยชน์ทันที

มันเป็นแบบนั้นอยู่หลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งตอนนี้..ที่ไม่ต้องทำแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

..