หากแม้นว่าใจไม่รัก

เพราะเอาแต่ฝันถึงเรื่องราวในอดีตที่ไม่ใช่ตัวเอง เธอจึงไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก ทว่าในปีที่อายุครบยี่สิบหก ความฝันสุดแปลกประหลาดนี้กลับปรากฎขึ้นชัดเจนว่าหญิงสาวที่เจ็บปวดหนักหนากับชีวิตรักที่ไม่สุขสมหวัง และมีจุดจบสุดอนาถนั้นก็คือตัวเธอเอง

โปรย...
"ดิฉัน...ต้องการหย่าค่ะ"
"..." หม่อมราชวงศ์หฤษดิ์มองภริยาของตนเองอย่างพินิจพิเคราะห์ แม้จะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินทว่าแววตาที่ได้สบประสานของสตรีตรงหน้า นัยน์ตาของหล่อนไม่ได้มีแววสับสนใดใดหลงเหลือเหมือนคราวก่อนอีกแล้ว พลันทำให้เขาคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยว่าที่หล่อนเลือกจะทำลายลูกเพื่อตัดขาดจากเขาตามคำของมารดานั้นเป็นเรื่องจริง
"พูดให้ฉันได้ยินชัด ๆ สักหน่อยเถิดว่าหล่อนตั้งใจทำร้ายลูกหรือมันเป็นเพราะอุบัติเหตุ ถึงหล่อนจะรังเกียจฉันก็ไม่ควรทำเช่นนี้ แม้ฉันจะรู้ว่าเพิ่งมีเขาฉันก็รู้สึกรักและหวงแหนในตัวเขา แล้วหล่อนที่อุ้มท้องเขามา ไม่รู้สึกรักเขาบ้างเลยหรือถึงฆ่าเขาได้ลงคอ หล่อนใจร้ายเหลือเกินนะแสนวารุณ หล่อนอยากไปจากฉันมากถึงขนาดกล้าทำเช่นนี้ สำนึกผิดชอบของหล่อนหายไปไหนเสียหมดถึงได้กล้าทำเรื่องร้ายแรงเพียงนี้"
"..."
"ฉันถามจริง ๆ เถอะ หล่อนมีหัวใจบ้างไหม หรือคิดว่าใครต่างก็ไร้หัวใจเหมือนหล่อน หล่อนไม่รักฉัน ฉันก็เพียงต้องทำใจ หล่อนไม่อยากเกี่ยวข้องกับฉัน ฉันก็ไม่อยากบังคับฝืนใจ แต่นี่หล่อนถึงกับฆ่าลูกก็ไม่ต่างกับฆ่าฉันไปด้วย" หล่อนไม่กล้าแม้แต่จะปฏิเสธข้อกล่าวหาของเขา แสดงว่าสิ่งที่มารดาพูดก็คงมีมูลความจริง หม่อมราชวงศ์หฤษดิ์ปล่อยให้ความเสียใจ ความผิดหวังที่ท่วมท้นภายในใจกรั่นกรองออกมาเป็นหยดน้ำตา ดวงตาคมแดงก่ำจ้องมองผู้หญิงที่เป็นภริยาของเขาอย่างคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน