ร้อยไว้ให้รัก

ตอนแรกเขาเพียงแค่ขัดขวางเธอไม่ให้แต่งงานกับพี่ชายตัวเอง แต่ตอนนี้
"ถ้าจะมีใครที่มีสิทธิ์แต่งงานกับพีส คนคนนั้นก็ควรเป็นผม"

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"เรียกพีสว่าพีสเฉยๆ เหมือนคนอื่นๆ ก็ได้ค่ะ" พันรบพยักหน้าช้าๆ มุมปากยกขึ้น

"ก็แค่อยากจะให้เกียรติหลานรักคุณตาน่ะ เพราะดูจะทำอะไรๆ ก็ได้อย่างใจคุณตาไปหมดซะทุกอย่าง" ไม่ใช่หรอกหญิงสาวรู้ดี การเรียกอย่างสุภาพของเขาคือการขีดเส้นว่าเธอคือคนนอก

"พีสก็แค่ทำในสิ่งที่ทำได้" เธอสวนกลับ เพราะรู้สึกว่าคนตรงหน้าจงใจจะกระทบกระเทียบเธอ

"ไม่ใช่ทำในสิ่งที่ทำได้ แต่ควรทำในสิ่งที่ควรทำ การเออออกับคุณตาไปหมดทุกอย่างมันไม่ได้ดูเป็นเด็กดี แต่มันดู...คิดไม่เป็น" ทิวากรพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจกับคำพูดที่เพิ่งได้ยินจากปากของคนที่เพิ่งเจอหน้า ราวกับตำหนิเธอ

"คะ" พันรบเข้าเรื่อง

"พี่ปีแสงมีคนรักอยู่แล้ว แล้วเขาก็รักกันมาก" สายตาสบกันนิ่ง ทิวากรพยายามกล้ำกลืนความรู้สึกไม่อยากแสดงออกมากนัก

"งั้นก็บอกคุณปู่เองสิคะ"


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ต่อไปถ้ามีแบบนี้อีก" เขาโน้มหน้าเข้าใกล้ เสียงต่ำพร่ากระซิบข้างหู และแกล้งงับเบาๆ

"อ๊ะ"

"ผมจะไปบอกคุณตาเอง ว่าผมไม่ให้พีสทำแล้ว"

ทิวากรเบิกตานิดหนึ่ง ไม่แน่ใจว่านั่นเป็นคำขู่หรืออะไร

"แต่ถ้ายังไม่ฟังกัน" เสียงเขานิ่งเย็นลง "ผมจะทำมากกว่าวันนี้ ทำให้รู้ว่าสามีสามารถทำอะไรกับภรรยาได้บ้าง"