เมียเช่า

"อยากนอนกับฉันมากเลยเหรอยัยบ้านนอก" เอวของใบข้าวถูกลำแขนแข็งแรงของอัคนีรั้งเข้ามากระแทกอกก่อนจะล้ม หญิงสาวมองดวงตาคู่ดุด้วยแววหวาดหวั่นก่อนจะดุ้งขึ้นสุดตัวเมื่อประตูห้องนอนถูกชายหนุ่มดึงปิดและล็อคกลอนแน่นหนา
"ไม่ใช่นะคะ คุณไฟเข้าใจ ข้าวไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น" ใบข้าวปฏิเสธเสียงสั่น
"แล้วทำไมไม่ปฏิเสธการเข้าหอตั้งแต่แรก นั่งบื้อใบ้อยู่ทำไมถ้าไม่ใช่อยากนอนกับฉันจนตัวสั่น"
"การเข้าหออยู่ในลำดับพิธีที่ต้องทำ อยู่ในข้อตกลงตั้งแต่แรก ข้าวปฏิเสธไม่ได้ค่ะ" ใบข้าวพยายามอธิบาย ดวงตาคู่ใสสั่นระริกด้วยความกลัว แรงของอัคนีเยอะมากจนกอดตัวเธอไว้แน่นได้เพียงแค่แขนข้างเดียวด้วยซ้ำ
"รู้ไหมว่าฉันรังเกียจเธอมากแค่ไหน ผู้หญิงที่ทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน เอาตัวเข้ามาทำเรื่องแบบนี้ก็เพื่อเงิน ถ้าไม่มีเธอฉันคงไม่ต้องถูกคุณแม่บีบให้แต่งงานได้แบบนี้ ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะอธิบายเรื่องนี้กับแฟนยังไง ทั้งที่ฉันรับปากว่าจะไม่แต่งงานกับคนอย่างเธอแล้วแต่สุดท้ายก็ขัดคุณแม่ไม่ได้"
"คุณไฟมีแฟนเหรอคะ" ใบข้าวเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจเพราะเข้าใจว่าอัคนีโสดมาตลอด
"ใช่สิ และเธอกำลังทำให้ความสัมพันธ์ของฉันกับแฟนพังลง" อัคนีบอกเสียงลอดไรฟัน ดวงตาวาวโรจน์ขึ้นอีกหลายเท่า
"ขอโทษค่ะ ข้าวไม่รู้จริงๆ" ใบข้าวบอกเสียงสั่น
"ขอโทษแล้วมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเหรอ มันเลยเถิดมาจนถึงตอนนี้แล้ว อยากได้ฉันเป็นผัวนักใช่ไหม อยากนอนกับฉันจนตัวสั่นระริกแทบระงับไม่อยู่เลยล่ะสิ งั้นฉันจะจัดให้ เธอจะได้ลืมไม่ลงว่าการเป็นเมียที่ถูกผัวรังเกียจมันเหมือนตกนรกแค่ไหน"
แควก!
อัคนีแสยะยิ้มอย่างน่ากลัวใช้มือเพียงข้างเดียวดึงชุดนอนเก่าสีซีดของหญิงสาวขาดคามือทันที ใบข้าวจะกรีดร้องด้วยความตกใจทว่ามือใหญ่ยกมาตะปบปิดได้ก่อน ดวงตาของอัคนีวาวโรจน์ราวกับมีไฟสุมอยู่ในนั้น เขาโกรธ เขาโมโหทุกอย่าง ทั้งโชคชะตา ทั้งจังหวะชีวิตที่ยุ่งเหยิง ทั้งหญิงสาวคนนี้ที่โผล่เข้ามาในชีวิตเขาและทำให้เขาจนตรอกต้องถูกมารดาบังคับให้แต่งงานจนได้ เขาโกรธทั้งหมดและอยากแผดเผาทุกอย่างให้มอดไหม้ให้สมกับชื่อของเขาและผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างคนนี้คือเหยื่อคนแรกของเขา