ใต้เงารักเมฆา

"เขากลับมา...พร้อมกับดวงตาที่มองไม่เห็น แต่หัวใจกลับจดจำเธอได้ทุกวินาที"

ในความมืดมน เขามองเห็นแค่เธอ...หญิงสาวที่เขาเคยผลักไส ทั้งที่ในใจอยากจะกอดเธอไว้แน่นที่สุด

คราวนี้...เขาจะไม่ยอมให้เธอหายไปจากชีวิต

ไม่ว่าเธอจะร้องไห้

ไม่ว่าเธอจะเกลียดเขาแค่ไหน

เธอก็จะเป็น ของเขา ตลอดไป
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"อาอิน..."

"ต่อไป...ช่วยดูแลพี่เฟยให้แม่หน่อย ได้ไหมลูก?"

อาอินนิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาเบิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ

"...ได้สิคะ"



“ถ้าทำไม่ได้ ก็อย่ารับปากซุ่มสี่ซุ่มห้า”

เสียงห้วน ๆ พร้อมน้ำเสียงประชดประชันก็ดังขึ้นจากชายหนุ่มข้าง ๆ ที่นั่งเงียบมานาน

อาอินหันมามองเขานิ่ง ดวงตาฉายแววเยือกเย็น

"...แค่คนตาบอดคนหนึ่ง แค่นี้ไม่เหนือบ่ากว่าแรงหรอกค่ะ"

เฟยหันหน้ามาช้า ๆ ทั้งที่ยังสวมแว่น

"...เธอนี่มัน...น่าเอาลูกปืนยัดปากนัก จะได้หายปากดี"