ดวงใจภรัณ

คืนงานเลี้ยงคนงาน คนอื่นได้โบนัสได้เงินได้ทองได้รถ แต่เธอดันได้เจ้าของไร่เป็นผัว หนียังไงก็หนีไม่พ้นสักที ยิ่งเมินเขาก็ยิ่งรุกใส่ ยิ่งวิ่งหนีเขาก็ยิ่งไล่ตามจนเธอต้องร้องขอชีวิต "หนูยอมแล้ว..."


นิยายรัก Feel good หนุบหนับหัวใจ

พระเอกคลั่งรักหลงเมียเด็กหนักมาก ขี้หึงขี้หวงและขี้เอาสุด ๆ

เจ้าของนิยามของคำว่า "เมียข้าใครอย่าแตะ"

ธงเขียวเข้ม จนนางเอกต้องร้องขอชีวิต

"ปล่อยหนูไปเถิ้ดดดดดดดดดดดด"



ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ มีแต่ความคลั่งรัก คลั่งไคล้เต็มไปหมด



แป้งหอม หรือ ปาริฉัตร สาวน้อยวัยยี่สิบปี จำต้องเดินทางจากบ้านนอกคอกหน้าเข้าสู่เมืองหลวง

เพราะผู้เป็นพ่อตายจาก ไร้ซึ่งที่พึ่งพา แต่ทว่าเมื่อมาถึง ผู้เป็นแม่กลับขับไล่ไสส่ง ไม่ยอมรับว่าเธอเป็นลูก

ชีวิตพลิกผัน ต้องถูกส่งตัวไปขัดดอกที่ไร่ศิระไพศาล



เธอ ต้องใช้ชีวิตในไร่ในนามของลลิตา ไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกส่งมาเป็นเมียขัดดอก

จนได้เจอกับ ภู ภรัณ พ่อเลี้ยงหนุ่มเจ้าของไร่ ที่อกหักรักคุด จึงปล่อยตัวไว้ผมยาวจนสาว ๆ พากันเมินใส่

แป้งหอมเองก็พลอยเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นพวกโรคจิต

พอได้รู้ว่าความจริงว่าเธอถูกส่งมาทำงานบนเตียง หญิงสาวจึงทำทุกอย่างเพื่อหาทางหนีออกจากไร่

แต่โชคชะตาดันเล่นตลกเพราะเธอถูกจับมาเป็นนางรำในคืนงานเลี้ยงแทนที่จะได้หนี

หญิงสาวจึงซดเหล้าประชดชีวิตโดยไม่รู้เลยว่ามันถูกผสมกับยาอย่างว่า

ถึงตอนประกาศรางวัลและโบนัสประจำปี คนอื่นได้เงิน ได้ทอง ได้รถได้ของใช้

แต่เธอดันได้เจ้าของไร่เป็นผัวนี่สิ ยิ่งกว่าแจ๊กพ็อตแตกซะอีก

ตั้งใจจะชิ่งเพื่อหนีความผิดที่ปลอมตัวมา แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มดันติดใจ ตามติดหวังจะเอามาเป็นเมียจริงจังเสียนี่

หนียังไงก็หนีไม่พ้นสักที ยิ่งเมินใส่เขาก็ยิ่งรุกหนักจนเธอเริ่มเสียอาการ

..................
Intro >>>>

"จะไปไหนคะ ใจคอคุณจะทิ้งหนูไว้คนเดียวจริง ๆ เหรอ"

"ตั้งสติหน่อยสิยัยบ้า" ภรัณตะคอกใส่ เขาหันไปจับใบหน้าหวานไว้แล้วตบเบา ๆ เพื่อให้สติเธอกลับคืนมา แต่คนที่กำลังถูกฤทธิ์ยามอมเมากลับกระชากเขาให้ล้มลงบนเตียงแล้วเป็นฝ่ายทามทับคร่อมร่างสูงไว้เสียเอง "เห้ย! ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเนี่ย"

"ถ้าคุณไม่ทำ หนูทำเองก็ได้" คนบนร่างถลกผ้าถุงขึ้นจนเห็นเรียวขาสวย ยังไม่ทันจะร้องห้ามเธอก็กระชากผ้าผ่อนสไบท่อนบนออกไปพร้อมกับบราเกาะอกเผยให้เห็นสองเต้างามปรากฏแก่สายตา จนคนที่กำลังหักห้ามใจตัวเองตาเบิกโตหมดความอดทนในที่สุด

"ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ"

"แล้วใครใช้ให้ทนล่ะคะ" นิ้วเรียวลากไล้ไปตามริมฝีปากแห้งเผือดของเขาอย่างท้าทายในขณะที่ค่อย ๆ โน้มกายลง ตั้งใจบดเบียดสองเต้างามถูไถไปบนใบหน้าหล่อเหลาจนความอดทนของคนใต้ร่างขาดสะบั้นลงในที่สุด

"พรุ่งนี้เช้า เราค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน" พูดจบ ริมฝีปากบางก็งามงับดูดกลืนตุ่มไตสีสวย บีบขยำมันเข้าปากอย่างหื่นกระหายเพราะเขาเองก็ถูกฤทธิ์ยาเล่นงานจนจุกแน่นไปหมดแล้ว