เล่ห์คนเถื่อน

รู้ตัวว่าพลาดตกหลุมพรางคนเหลี่ยมจัดก็วันที่เธอรักเขาจนโงหัวไม่ขึ้น ตอนแรกก็นึกว่าเขามีใจ สุดท้ายก็แค่เล่ห์ของคนเถื่อนที่หวังจะเอาแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียว


"ฟังนะคราม น้องสาวนายร้ายกาจขนาดนั้น เพราะแบบนี้ไงพี่ชายฉันถึงทนอยู่กับเขาไม่ได้ คนมันไม่ได้รักกันแล้ว อย่าเอาเด็กไปต่อรองเลยจะดีกว่า"

"ความคิดนี้เป็นของไอ้เพลิงหรือของเธอกันล่ะ" สงครามมองหน้าคนที่เขากกกอดอยู่ทุกคืนพลางยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน

"พี่เพลิงไม่ได้รักคะนิ้งแล้ว พี่ชายฉันไม่ได้รักน้องสาวนายแล้วเข้าใจไหม ฉันขอร้องให้นายปล่อยพี่เพลิงได้ไหมคราม" คนฟังกัดฟันกรอด สุดท้ายเธอก็แคร์แค่พี่ชายสารเลวของตัวเอง

"ไม่มีวัน พี่เธอทำน้องฉันเจ็บ ก็อย่าได้ฝันว่ามันจะได้ลอยตัวมีความสุข"

"ถือว่าฉันขอร้อง ได้ไหม" คนขอน้ำตาคลอ ขอแค่นี้เองได้ไหม มันไม่ได้ยากอะไรเลย แต่คำขอของเธอมันกลับไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย

"เธอไม่มีสิทธิ์มาขอร้องฉันนะเพียง"

"แต่ฉันเป็นเมียนายนะ ขอแค่นี้นายให้ฉันไม่ได้เลยเหรอ"

"แค่นอนด้วยกัน ฉันไม่เคยบอกว่าเธอเป็นเมีย" ได้ยินแบบนั้นคืองงเลย งงมาก เพียงขวัญยืนอึ้ง ทั้งผิดหวังและอยากข่วนหน้าคนใจดำ เธอยอมคนอย่างเขาทุกอย่างแล้วนะ ทิ้งความฝันและพยายามอยู่อย่างสงบในพื้นที่ที่เธอไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรก

แต่ถ้าพูดมาขนาดนี้แล้วจะเอาแบบนั้นก็ได้ ไม่ใช่เมียก็ได้ ผู้ชายเฮงซวยที่ฟังคนอื่นมากกว่าเมีย เธอจะไม่ทนแล้วเหมือนกัน

"ได้! จะเอาแบบนั้นก็ได้ อยากให้ฉันร้ายฉันก็จะร้ายให้ดู"

"เธอคิดจะทำอะไร" ดวงตาคมกริบทอดมองดวงหน้าสวยหวาน สบสายตากับตากลมที่แข็งกร้าวขึ้นมาเวลาที่สบตาเขา

"อย่าให้ฉันเห็นว่าเธอทำอะไรคะนิ้ง"

"ทำไม น้องสาวนายทำฉันก่อน พอฉันเอาคืนนายก็จะมาพาลโกรธฉันงั้นเหรอ จะไล่ฉันออกไปทำงานตากแดดตากลมในไร่เหมือนก่อนหน้าที่ฉันจะยอมนอนกับนายใช่ไหม"

"อย่าทำอะไรบ้าๆ" ความเย่อหยิ่งและอวดดีส่งผลให้สงครามกัดฟันแน่น

เขาไม่ได้อยากทำร้ายเธอ และไม่ได้อยากใจอ่อนจนเผลอลึกซึ้งกันจนทุกอย่างมันยุ่งเหยิงแบบนี้ตั้งแต่ทีแรก

"นายทำทุกอย่างเพื่อปกป้องน้องสาว พี่ชายฉันฉันก็จะไม่ยอมให้นายมาแตะต้องเหมือนกัน"

"เพียงขวัญ!"

"นายบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่ง อย่ามาห้าม ฉันจะปกป้องตัวเองจากน้องสาวของนาย และฉันจะปกป้องพี่ชายของฉันจากผู้ชายร้ายกาจแบบนาย!"