คือเธอที่อยู่เคียงใจ

วิพุช ชายหนุ่มที่ภายนอกถูกคนมองว่าทุกอย่างต้องเป๊ะและสมบรูณ์แบบ ชนิดที่เรียกว่าตึงจัด แต่แล้วทุกอย่างกลับถูกละลายลงจากรอยยิ้มและความสดใสของหญิงสาวที่ชื่อ รุจาภา

********************************************

"สอง นาวไม่ได้ทำอร่อยขนาดนั้น นาวแค่มีผงฟรุ้งฟริ้งเป็นตัวช่วยให้อร่อยขึ้นเท่านั้นเอง"

หลังจากทุกคนได้ยินคำตอบของรุจาภา ต่างก็หัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูที่หญิงสาวยอมรับว่าที่ทำอาหารอร่อยเพราะใช้ผงชูรสช่วย ไม่ใช่อร่อยด้วยฝีมือร้อยเปอร์เซ็นต์

"อันนั้นก็ส่วนหนึ่ง แต่พื้นฐานถ้าทำไม่อร่อยต่อให้ใส่ทีละซองก็ไม่อร่อยหรอกนาว"

"จริงอย่างที่สองพูดแหละครับ ถ้ามีโอกาสและเวลาพี่ก็อยากให้นาวสอนให้นะ ได้ไหมครับ"

"อืม...ถ้ามีโอกาสนะคะ นาวยินดีค่ะ"

"นาวรับปากแล้วพี่หนึ่งก็รีบๆ หาเวลาว่างมาเรียนนะคะ สองรอชิมฝีมืออยู่ อิอิอิ"

วิพุชส่ายศีรษะเบาๆ ด้วยรู้ทันความคิดของผู้เป็นน้องสาว ตอนนี้ผีบาริสตาคงเข้าสิงอีกแล้วแน่ๆ ชง ไม่หยุดเลย

แต่เมื่อหันไปสบตากับหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาตอนนี้แล้ว วิพุชก็อยากบอกน้องสาวของตนเองว่า
'จะกี่แก้วก็ชงมา ตอนนี้เขาพร้อมที่จะดื่มแล้ว'