เกิดใหม่เป็นตัวร้าย ที่ใครๆ ก็หลงรัก

"ลูเซียน่า วอลเลซ เจ้า ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานลอบวางยาพิษ และสมรู้ร่วมคิดกับกบฏต่อราชบัลลังก์"



เสียงทหารประกาศโทษดังสะท้อนกำแพง ราวกับโซ่ตรวนที่รัดรึงฉันให้จมอยู่ในเงามืดของชะตากรรม ฉันหัวเราะในลำคอ แค่นเสียงแหบแห้งออกมา รสชาติของโลหิตเค็มฝาดไหลซึมจากมุมปาก



พิษที่พวกเขากล่าวหา มันเป็นของใครกันแน่?

.

.

.

.

.

.

.

______________________________



ลูเซียน่าทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ชุดเดรสที่แหวกสูงเผยเรียวขาเนียนอย่างไม่ตั้งใจ หรืออาจตั้งใจ
เธอมองชายหนุ่มทั้งสองที่ยืนประสานสายตากัน แล้วหลุบตาลงช้า ๆ ก่อนจะแกล้งถอนหายใจอย่างเว้าวอน

"สองคนนี้จะยืนมองอีกนานไหมคะ หรืออยากให้ข้าลุกไปเชิญด้วยตัวเอง?"

คาล สะดุดเล็กน้อย ขณะที่ นิคโคลัส กะพริบตาเชื่องช้าอย่างคนไม่คาดว่าลูเซียน่าจะกล้าพูดแบบนั้น

หญิงสาวเอนตัวลงนอนตะแคง ปลายผมยาวสยายไปตามหมอนนุ่ม ดวงตาคู่นั้นกวาดมองพวกเขาช้า ๆ แล้วกระตุกยิ้มเล็กน้อย

"คืนนี้ข้าไม่อยากนอนคนเดียวเลย"
เสียงของเธอนุ่มราวกระซิบแต่เร้าอารมณ์เสียจนอากาศแทบจะร้อนขึ้นทันที
"ใครก็ได้...หรือทั้งสองคน...จะช่วยปลอบข้าไหม"



______________________________