จำเลยรักท่านประธานสุดร้าย

ปกเกล้าไม่ได้แตะต้องเนื้อตัวของเธอในทันทีหากแต่ไล่สายตามองอย่างถี่ถ้วน ก่อนจะหัวเราะหยันออกมา "ก็งั้นๆ พ่อฉันติดใจอะไรนักหนาเหรอ"
"อื้ม" แม้จะเอ่ยอย่างดูแคลนแต่กลับตะโบมจูบลงมาอย่างรวดเร็วราวกับไม่อยากรั้งรอแล้วพร้อมบดเบียดร่างแกร่งเข้าหาเนื้อตัวมาหยา มือใหญ่แกะตะขอบราได้อย่างชำนาญโดยที่หญิงสาวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ จนกระทั่งที่ปลายนิ้วสากเขี่ยลงที่ยอดปลายถันจึงได้สะท้านขึ้นอย่างรุนแรงทั้งปล่อยเสียงครางยาวออกมาอย่างไม่รู้ตัว
"ตอนยั่วพ่อฉันครางอย่างนี้หรือเปล่า หืม" ปกเกล้าก้มลงมาถามชิดใบหูในขณะที่มือใหญ่ยังคลึงเคล้นอยู่ที่ทรวงอกทั้งสอง
"หยาไม่เคยทำ อ๊ะ!" มาหยาหลุดเสียงครางออกมาและย่นคอหนีเมื่อถูกปกเกล้าขบกัดที่ติ่งหู ความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วร่างพร้อมขนอ่อนลุกชันทั่วร่าง หญิงสาวไม่เคยรู้จักความรู้สึกนี้มาก่อนเลยจึงรู้สึกทรมานมากซึ่งปกเกล้าไม่หยุดเพียงเท่านั้นหลังจากขบติ่งหูแล้วยังเลื่อนริมฝีปากร้อนมาครอบลงที่ยอดปลายถันแล้วดูดดึงจนแข็งชันสู้ปาก
"ฮือม์" ชายหนุ่มทำเสียงรำคาญเมื่อมาหยาใช้มือผลักไสศีรษะเขาที่คลุกอยู่ที่ทรวงอกออกจึงรวบมือทั้งสองข้างของหญิงสาวไปไว้เหนือหัว