เทพอสรพิษกับนักบวชใบ้

เทพอสรพิษพันปี ชีเหริน ผู้ชำนาญการใช้เพียงปลายลิ้นกระซิบล่อลวงนักบวชบนสวรรค์ให้ทอดร่างเปลือยกายลงกลางแท่นบูชา เขาถูกผนึกลงใต้ภูผาน้ำแข็งนานนับสามพันปี ด้วยข้อหาหนักมิใช่แค่บิดเบือนศีลธรรมหากแต่ทำให้ผู้บำเพ็ญตน ตบะแตกจนเกิดโกลาหลทั้งเก้าชั้นฟ้า
สวรรค์รู้พิษสงของเขาอย่างดี จึงตัดสินส่งนักบวช ใบ้ มาเฝ้าผนึกในรอบนี้ หลัวอวี้ ผู้ไม่อาจเปล่งเสียงหรือได้ยินสรรพสิ่งเสียงใดได้
แต่สวรรค์คงลืมไปว่านี่คือชีเหริน เทพอสรพิษพันปี สิ่งมีชีวิตที่เสพศีลธรรมเป็นของหวาน ยิ่งเงียบ ยิ่งกระหาย ยิ่งต่อต้าน ยิ่งหวานล้ำ
"ถ้าเจ้าท่องไม่จบ... เจ้าต้องยอมให้ข้าต่อบทใหม่เข้าไปแทน...เข้าใจไหม?"
ปลายจมูกของเขาแตะกับจมูกนักพรต กลีบปากแตะกลีบปากโดยไม่ลุกล้ำ เพียงแนบ...แนบพอให้ไออุ่นสั่นไหวบนผิวแม้ไม่จูบแต่กลับร้อนยิ่งกว่าจูบใดที่เคยมีในสามโลก หางที่ห่อหุ้มร่างของหลัวอวี้กระชับขึ้นอีกนิด ไล้ช้า ๆ ตามแนวต้นขาจนเจ้าตัวขยับสะโพกหนีโดยไม่รู้ตัว แต่ยิ่งหนี...ปลายหางก็ยิ่งไล่ตาม