นับวันก็ยิ่งรัก

เสียงหายใจหอบกระเส่าทั้งของเธอและเขาช่างน่าอายเกินไปในสถานการณ์นี้
"บอกรักแล้วจะเรียกคืนไม่ได้สิครับ" เขาบอกพลางยกมือแตะริมฝีปากของเธอเบา ๆ
"ก็พี่..."
"เปล่า" เขาส่ายหน้า "พี่ก็แค่อยากจะพูดคำนั้นกับอันก่อน แต่ดันถูกตัดหน้า"
ใบหน้าของอัณณิการ้อนผ่าว ยังคงเป็นเขาเสมอที่ทำให้เธอหวั่นไหวได้
"คืนนี้พี่นอนด้วยได้ไหม"
"อ๊ะ ! มะ มันไม่เร็วเกินไปเหรอคะ"
ไม่รู้จะตกใจกับอะไรก่อนดี สีหน้าของเธอตอนนี้จึงดูเลิ่กลั่ก
เขินจนหน้าแดงก่ำลามไปถึงหูกับคำพูดแค่ประโยคเดียวของเขา
การตอบสนองของหญิงสาวทำให้อชิรวินท์หัวเราะจนหน้าแดง
เขายกมือปิดปากไว้จากนั้นก็กระแอมเบา ๆ ยื่นมือไปบีบจมูกของเธออย่างมันเขี้ยว
"คิดอะไรอยู่ พี่หมายถึงขอนอนกอดอัน... ได้ไหมครับ"
........
พี่เลย์เล่นกับใจมาก
ใครชอบพระเอกสายรุก ไม่เล่นตัว ไม่ท่ามาก ฝากผู้ชายจริงใจคนนี้ไว้อีกสักคนนะคะ