สมิงมนตรา

"ในที่สุดกูก็เจอจนได้ คนที่ตามหามานานหลายสิบปี ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นของกูคนเดียว..."

แนว ผจญภัย ท่องป่า ไสยศาสตร์อาคม ผี

"หยุด! ผู้หญิงคนนี้เป็นของข้า ใครก็ห้ามแตะต้อง ลินณ์ ลินณ์" เสียงละเมอของชายหนุ่มร่างกำยำที่นอนนิ่งมาเป็นเวลานานดังขึ้นในความเงียบ ทำให้หญิงสาวที่เผลอหลับฟุบอยู่ข้าง ๆ เขาถึงกับสะดุ้งสุดตัว รีบถ่อยกรูดไปจนหลังติดผนังกระท่อม

ไม่นานเปลือกตาของพรานหนุ่มก็ค่อย ๆ เปิดออก เขากวาดสายตามองเพดาน ก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นและหันไปเห็นพลอยลลินณ์ที่นั่งกอดเข่าคุดคู้ตัวสั่นเทา และกำลังจ้องมองเขาตาไม่กระพริบ โดยที่ในมือถือมีดเหน็บเอาไว้หันปลายแหลมชี้มาทางเขา

"ทำอะไรน่ะ?" พรานหนุ่มเอ่ยถามเสียงเรียบ แม้ว่าหญิงสาวจะถือมีดอยู่ แต่เขาก็ไม่มีทีท่าหวาดกลัวหรือใส่ใจเลยสักนิด

"พราน......คุณ คุณเป็นใคร ไม่สิ...เป็นตัวบ้าอะไรกันแน่" พลอยลลินณ์เอ่ยถามเสียงสั่น

"ต้องให้บอกจริง ๆ เหรอ หรือแค่ต้องการคำยืนยัน" พรานหนุ่มจุดยิ้มขึ้นมุมปากเอ่ยตอบ ใบหน้าคมจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยพลางขยับเข้าหาหญิงสาวช้า ๆ .....นี่เขาคิดจะทำอะไรกันแน่

"ไม่นะ ออกไปเลย อย่าเข้ามาใกล้ฉัน ขืนเข้ามาใกล้กว่านี้ฉันจะใช้มีดนี่แทงจริง ๆ ด้วย" พลอยลลินณ์หลับตาปี๋ตวัดมีดส่ายไปมาด้วยความตื่นกลัว ก่อนที่พรานเมฆจะคว้ามือข้างที่ถือมีดไว้แล้วจ่อไปที่อกข้างซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจของตนเอง

"เอาสิแทงเลย ข้ารู้ว่าเอ็งไม่ทำข้าหรอก ไม่งั้นตอนนี้ข้าคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่กับเอ็งแน่"

"ออกไปเลยนะ จะเข้ามาใกล้ทำไมนักหนา" หญิงสาวผลักอกพรานหนุ่มออกไป แล้วหันหน้าหนีไปข้าง ๆ ก่อนะจะเอ่ยถาม

"ฉัน...ฉันถามจริง ๆ เถอะ คุณเป็นอะไรกันแน่?"

"สมิง หรือที่พวกเจ้าเรียกว่าเสือสมิง"

--------------------------------------------


นิยายเรื่องนี้มาจากจินตนาการของผู้เขียน 100% ตัวละครและสถานที่ทั้งหมดเป็นเพียงการสมมติขึ้นมา อาจมีคำหยาบ ความโหดร้าย รุนแรง น่าสยดสยอง โปรดใช้วิจารญาณ

กรุณาคอมเมนต์อย่างสุภาพและให้ความเคารพในมารยาทพื้นฐานของสังคมที่ดีด้วยนะครับ

<คำเตือน>

นิยายทุกเรื่องคืองานประพันธ์ที่เป็นลิขสิทธิ์ตามกฎหมายของผู้แต่ง ไม่อนุญาตให้ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลงหรือแก้ไขส่วนใดส่วนหนึ่งของงานเขียนนี้เพื่อเผยแพร่ต่อโดยเด็ดขาด หากผู้ใดฝ่าฝืนจะต้องได้รับโทษทางกฎหมายสูงสุด

---------------------------------------------

สุดท้ายนี้ขอฝากอุดหนุน รีวิว 5 ดาวเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับ