ภรรยาเช่นข้า หาได้ยากยิ่ง [นางเอก]

เพราะความทรงจำขาดหาย นางจึงถูกเขาหลอก หมายเก็บไว้ใช้ประโยชน์ ทว่าคนเจ้าเล่ห์ ไหนเลยจะยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ผู้อื่นง่าย ๆ สิ่งที่หายไปคือความทรงจำ มิใช่ความสามารถเสียหน่อย

บทนำ…

ณ จวนฟู่อินโหว

ลานไม้กว้างด้านหน้าของงานเลี้ยง ร่างอรชรในชุดสีแดงเพลิงกำลังร่ายรำอย่างอ่อนช้อย ท่วงท่ายามเมื่อนางขยับตัวช่างดึงดูดสายตาผู้คนได้ดีนัก แขกในงานต่างก็จ้องกันตาเป็นมัน

แม้แต่คนเย็นชาอย่างฉินอ๋องยังมิอาจละสายตา

ทว่าเมื่อเขาเห็นนางกวาดตามองไปยังญาติผู้น้องที่เพิ่งแต่งงาน ใจเขาก็นึกเกลียดชังหญิงสาวผู้นี้ขึ้นมา

‘สตรีไร้ยางอาย บุรุษมีมากมายเกลื่อนเมือง แต่กลับถูกตาต้องใจคนที่มีภรรยาแล้ว สิ้นคิดยิ่งนัก’ เหยียนตี้ตำหนิร่างอรชรที่กำลังขยับกายร่ายรำ แววตาที่เผยออกมายามเมื่อเห็นรอยยิ้มนาง กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกดูถูกเหยียดหยามมากกว่าจะชื่นชม

แม้ความสามารถของไป่ฮวาจะมีมากจนบางคราเขาเผลอชื่นชมนางในใจ ทว่าเมื่อเห็นนางมองญาติผู้น้องเขาแล้วเผยยิ้ม ความคิดเหล่านี้ก็มลายหายไป มีแต่ความเกลียดชังเข้ามาแทนที่ แววตาที่มองนางจึงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดเจือปน

มากไปกว่านั้นคือน้องสะใภ้ก็เหมือนจะยินดีให้สตรีผู้นี้มีบทบาทในจวน ถึงกับยอมให้นางมาสาธยายเรื่องภาพวาดแทน หลายคนจึงมองว่าไป่ฮวานั้นมีความสามารถมาก

มิรู้น้องสะใภ้เขาคิดอันใดถึงได้ปล่อยให้สตรีอื่นมายุ่งเกี่ยวในชีวิตครอบครัว ทั้งที่คราแรกเขาได้ยินว่ามีเรื่องหึงหวงจนตบตีกัน ซึ่งยามนั้นอินหลางมักจะมาปรับทุกข์กับเขาเสมอ

ทว่าภาพที่เห็นในวันนี้มันกลับไม่ใช่

หรือไป่ฮวาใช้เล่ห์เหลี่ยมอันใดหลอกล่อให้ตันหยงหลงเชื่อ น้องสะใภ้จึงได้วางใจยอมให้อีกฝ่ายมีบทบาทเช่นนี้

ยิ่งคิด ฉินอ๋องก็ยิ่งนึกเกลียดชังสตรีตรงหน้าอย่างไร้เหตุผล ยามเมื่อเห็นรอยยิ้มที่กวาดไปทั่วของนาง เขายิ่งเข้าใจว่าไป่ฮวาหมายจะโอ้อวดตน เพื่อให้คนในงานชื่นชมเพียงตนเอง แม้แต่ไท่ฮูหยิน ท่านยายของเขายังกล่าวชื่นชมมิหยุดปาก

“หลี่โม่ ไปสืบมาให้ละเอียด ข้าไม่ไว้ใจสตรีนางนี้” เขาหันมากระซิบกับคนสนิท สายตายังคงจับจ้องไปยังร่างเล็ก ที่มักจะหันมามองคู่ของญาติผู้น้องเขาเสมอ ซึ่งทั้งคู่กำลังนั่งหยอกเย้ากัน

บางคราเขาก็เห็นแววตานางเศร้าหม่นลงราวกับคนกำลังผิดหวัง หากมิใช่ว่านางหลงรักฟู่อินหลางแล้วจะเป็นอะไรได้อีก คนเราจะเผยแววตาตัดพ้อออกมาได้เยี่ยงไร หากในใจไม่คิด

ไม่ได้! เขาจะปล่อยให้ไป่ฮวาทำลายครอบครัวของญาติผู้น้องไม่ได้เด็ดขาด เพราะมันอาจส่งผลต่อความจงรักภักดีของสกุลมู่ในภายหน้า ฉะนั้นเขาควรต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม

เพื่อมิให้เกิดเหตุยุ่งยากในภายหลัง ยามนี้อินหลางยังรักปักใจต่อภรรยา ถือว่าเป็นโอกาสดีที่เขาจะจัดการสตรีไร้ยางอายผู้นี้ออกไปให้พ้นทาง แม้นางจะมากฝีมือ อีกทั้งหน้าตายังงดงาม

ทว่าสำหรับเหยียนตี้แล้ว สตรีไร้ยางอายคิดแย่งสามีผู้อื่นเช่นนี้ เขาไม่มีทางปล่อยนางไว้ก่อความวุ่นวายต่อไปเป็นแน่

มากไปกว่านั้น เขากำลังสงสัยตัวตนของนาง

ฉะนั้น…เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่านางมีเป้าหมายใด