เกี้ยวหัวใจคุณเลขาเด็กดี

"ถ้าคุณยังน่ารักแบบนี้ ระวังนะฉันอาจจะอดใจไม่ไหว ลากคุณเข้าห้องไปปล้ำจริง ๆ"
"พริมมา!"

...

"เสียดายเนอะ"
"เสียดายอะไรอีกล่ะ" ณภัทรขมวดคิ้ว แต่ก็ยังยกคิ้วสูงรอคำตอบ
"ก็เสียดายไม่ได้พกแหวนมาด้วย ไม่งั้นคืนนี้ฉันจะได้คุกเข่าขอคุณแต่งงานเลยไง"
"พริมมา!" ณภัทรถึงกับยกมือกุมขมับทันที สีหน้าเคร่งเครียดแต่แฝงไปด้วยความเขิน พนักงานเสิร์ฟที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ยังเผลอยกยิ้มขำกลั้นหัวเราะกันแทบไม่อยู่
พริมมาหัวเราะคิก เสียงใสราวเด็กหญิงที่เพิ่งเล่นแกล้งเพื่อนได้สำเร็จ เธอเอื้อมมือไปคว้าแก้วไวน์แล้วกระดกช้า ๆ ก่อนจะพูดอย่างรื่นเริง
"ก็แหมบรรยากาศมันได้ขนาดนี้ ถ้ามีแหวนจริง ๆ ฉันไม่ปล่อยคุณรอดแน่"
ณภัทรถอนหายใจยาว รู้ทั้งรู้ว่าเธอพูดเล่น แต่หัวใจก็เต้นแรงเกินควรสำหรับคำล้อเล่นเหล่านั้น สุดท้ายได้แต่ยอมให้เธอแหย่ไปเรื่อย ๆ