SET ไม่อาจซ่อนรัก

หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ

เมื่อใจไม่อาจซ่อนรัก
เล่ห์ร้ายซ่อนอุบายรัก


1. เมื่อใจไม่อาจซ่อนรัก

ห่างหายกันไปก็เกือบสามปี เดิมทีก็คิดว่าต่างคนก็ต่างแยกย้าย... แต่ไม่คิดเลยว่าสวรรค์เบื้องบนจะไม่เป็นใจทำให้เราวนเวียนได้มาเจอกันอีกครั้ง
แต่ก่อนก็เคยเห็นแค่ในละครหลังข่าว แต่ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวเหล่านั้นมันจะมาเกิดขึ้นกับตัวเอง
นี่สินะ ! เขาถึงบอกว่าความบังเอิญมันไม่มีจริงอยู่บนโลกใบนี้

"โทรไปยกเลิกนัดตอนเย็นซะ แล้วก็อยู่ช่วยงานผม"

"ไม่ค่ะ... ปรางคงทำตามที่คุณบอกไม่ได้"

"ทำไม"

"คุณไม่ใช่เจ้าชีวิตปรางนะ และอีกอย่างปรางมีธุระที่ต้องไปทำจริงๆ"

"ผมจะถามย้ำอีกครั้ง จะโทรหรือไม่โทร"

"ไม่ค่ะ" หญิงสาวยังเน้นย้ำในคำตอบของตัวเอง

แน่ล่ะ ! พอคนตรงหน้าเน้นย้ำแบบนั้น ความอดทนของเขาก็ขาดสะบั้น เพราะตอนนี้อารมณ์หึงหวงได้มาอยู่เหนือเหตุผลทั้งหมด จนทำให้ตรัยไม่สนใจที่จะฟังอะไรเลยแม้แต่น้อย

"ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกัน" จบคำพูดนั้นตรัยก็ทำในสิ่งที่ร่างบอบบางกว่าไม่คาดคิด

***********************************************

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม"

"แล้วพี่ตรัยอยากได้อะไรคะ"

"พี่อยากได้..." ตรัยหยุดพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้

ดวงตาคมจ้องมองคนในอ้อมแขน มันเหมือนจะมีประกายบางอย่างพาดผ่านเข้ามา แต่ทว่าชลันดาเดาความคิดที่อยู่หลังดวงตาคมคู่นี้ไม่ออกจริงๆ

ทว่าสิ่งเดียวที่เธอสามารถรับรู้ได้ คือความรู้สึกที่เหมือนกำลังจะถูกดวงตาคู่นั้นกลืนกินไปทั้งตัว


2. เล่ห์ร้ายซ่อนอุบายรัก

การพบเจอกันบนโลกใบนี้ บางคนอาจจะคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ บางคนอาจจะเชื่อว่าเป็นเพราะบุญวาสนา
แต่ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะเหตุผลใด ในเมื่อเจอกันแล้ว เขา... ก็ไม่มีทางที่จะปล่อยให้เธอห่างจากหัวใจแม้แต่เสี้ยววินาที

"ทานยาแล้วก็ต้องดื่มน้ำตามด้วยนะครับ"

ไม่ทันให้เธอได้ตอบรับเขาก็หันไปหยิบน้ำเปล่าด้วยมืออีกข้างที่เหลือ ก่อนจะยกมันจรดริมฝีปากของตัวเอง ทำเอาคนมองตามได้แต่กะพริบตาปริบๆ

ไม่สิ! เขาต้องยื่นมาให้เธอดื่ม ไม่ใช่เอาไปดื่มเองแบบนั้น

พลันความคิดต่อต้านขุมหนึ่งก็ถูกจุดขึ้นมา... แต่ทว่าไม่นานนักความคิดทั้งหมดทั้งมวลเหล่านั้นก็ถูกหยุดเอาไว้อย่างฉับพลัน เมื่อเห็นว่าเขาโน้มใบหน้าก้มลงมาหาเธออย่างช้าๆ แล้วบังคับให้เธอดื่มด่ำกับสิ่งที่ตัวเองปรารถนาโดยไม่มีทีท่าว่าจะผละออกไปง่ายๆ

นานนับนาทีแล้วนาทีเล่ากว่าที่เขาจะยอมผละออก จนมณฑิราคิดว่าตัวเองจะขาดอากาศตายไปเสียแล้ว

เวลานี้หญิงสาวยังหอบหายใจหนัก สองแก้มยังคงแดงระเรื่อ หัวใจยังคงเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก
ผิดกับตุลย์ที่มีความรู้สึกตรงกันข้ามราวฟ้ากับเหว

เวลานี้ดวงตาของคนตัวสูงดูชั่วร้ายมากขึ้นกว่าเดิม คลับคล้ายคลับคลาเหมือนจะมีร่องรอยของความทรมานพวยพุ่งออกมาไม่ยอมหยุด ก่อนที่ริมฝีปากหยักของเขาจะกระตุกยิ้ม

*********************************

ในเวลานี้เพียงแค่เริ่มต้นจุมพิต เรี่ยวแรงของพิมพ์ชนกก็ถูกคนตัวสูงกว่าปล้นชิงไปจนหมด เพราะเขาบดเคล้าอย่างหิวกระหาย จนทำให้เหมือนว่าร่างทั้งร่างของเธอกำลังจะหลอมละลายอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่ายอย่างไม่มีข้อแม้

ฮื้อ... หมดแล้วสภาพของสาวน้อยผู้ใจกล้าบ้าบิ่น ที่เป็นฝ่ายเริ่มเปิดเกมก่อนในครั้งนี้

"หนูเป็นฝ่ายเริ่มเองนะ แล้วอย่ามาขอร้องพี่ให้หยุดก็แล้วกัน"

ตอนนี้พิมพ์ชนกยังไม่มีสติมากพอที่จะทบทวนประโยคนั้นด้วยซ้ำ ร่างทั้งร่างของเธอก็ถูกช้อนเอาไว้บนท่อนแขนแข็งแรง ก่อนจะเห็นเขาอุ้มเธอเดินผ่านประตูห้องห้องหนึ่งเข้าไป

แน่นอนว่าพอเหลือบไปเห็นเตียงหลังใหญ่ เธอก็เข้าใจในทันทีว่านี่มันคือห้องนอนของอีกฝ่ายอย่างไม่ผิดเพี้ยนเป็นแน่


*** ขอฝากนิยายรักฟินจิกหมอน ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ ***
*** ขอบพระคุณทุกๆ การสนับสนุนมากๆ ค่ะ ***