ก็แค่คนเคยรัก

เขาหันหลังให้เธอ ในวันที่เธอและ 'ลูก' ต้องการเขามากที่สุด

"ทำไมพี่ปลื้มไม่รับโทรศัพท์อัญคะ"

"ก็เราเลิกกันแล้วไงอัญ" น้ำเสียงของเขาฟังดูห่างเหินจนอรัญญิการ์จับต้องได้

"อัญรู้ค่ะว่าเราเลิกกันแล้ว แต่ว่า..."

"ถ้าอัญมาที่นี่เพื่อตัดพ้อเรื่องไร้สาระพวกนี้ พี่ว่าพอเถอะ! พี่ไม่มีเวลาว่างมายืนฟังอัญบ่นขนาดนั้น"

----

"โลกคงหมุนรอบพี่จนเคยตัว พี่ปลื้มก็เลยเอาแต่โทษคนอื่น มีสักครั้งบ้างไหม ที่พี่ปลื้มจะคิดว่าความผิดพลาดมันเกินขึ้นจากตัวพี่เอง"

"หมายความว่ายังไง"

"อัญไม่เคยคิดจะปิดบังเรื่องลูกกับพี่เลย ไม่ว่าจะตอนนี้ หรือเมื่อสี่ปีที่แล้ว"

"แต่อัญไม่เคยบอกพี่..."

อรัญญิการ์ไม่รอให้เขาพูดจบ เธอสวนขึ้นมาทันทีอย่างหมดความอดทน

"ก็ถ้าวันนั้นปลื้มปลื้มหันมาสนใจอัญสักนิด หรือสละเวลาฟังอัญแค่หนึ่งนาที พี่ปลื้มคงรู้เรื่องลูกไปนานแล้ว อัญพยายามทุกวิถีทางเพื่อติดต่อหาพี่ ทำแม้กระทั่งมานั่งเฝ้าใต้คอนโดเป็นเดือนๆ หวังว่าสักวันพี่ปลื้มจะกลับมาตามที่เคยบอกไว้ แต่ก็เปล่าประโยชน์"

ปฐวีไม่เคยกลับมา เขาหายไปราวกับคนไร้ตัวตน เหมือนทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน ถ้าหากไม่มีร่องรอยของความเจ็บช้ำคอยย้ำเตือนอยู่ เธอคงเชื่อแบบนั้นไปแล้วจริงๆ

"..."

*** แนะนำให้ทูนหัวทุกคนซื้อผ่านเว็บไซต์นะคะ จะได้ราคาถูกกว่าซื้อในระบบ ios (อย่าลืมทดลองอ่านตัวอย่างทุกครั้งก่อนสั่งซื้อนะคะคนดี)