สวัสดีความคิดถึง : Hello Sunshine

…


"...เพิ่งได้คุยกับบัวจริงจัง" ซันตอบและนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน เรียนมาเป็นเดือนแล้วเขาเพิ่งมีโอกาสได้คุยกับบัวมากกว่าในห้องเรียน แม้เรวัติจะฝากฝังให้ช่วยดูแลบัวด้วยเพราะเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่แต่เขาเห็นว่าบัวมีเพื่อนสนิทอย่างเค้กส้มและนีราแล้วจึงไม่ได้สนใจนัก 
"เป็นยังไง" ตะวันถามด้วยความสนใจจากสีหน้าของซันที่น่าจะมีอะไรมากกว่าคำพูดที่บอกมา 
"ก็…คิดว่าเข้าใจพ่อแล้วว่าทำไมเอ็นดูบัว" ซันพยายามหาคำพูดที่จะจำกัดความความเป็นบัวในความรู้สึกเขาซึ่งคำว่า น่าเอ็นดู คงใกล้เคียงที่สุดแล้ว
"มึงเอ็นดูเขา?" เรย์เริ่มสนใจเมื่อได้ยินคำว่า เอ็นดู ตั้งแต่รู้จักกันมาซึ่งนั่นหมายถึงตั้งแต่เกิดที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ซันเอ็นดูผู้หญิงวัยเดียวกัน
"อืม" ซันพยักหน้ายอมรับความรู้สึกตัวเองกับลูกพี่ลูกน้องที่เขาสนิทที่สุด

…


"ซันมีอะไรรึเปล่า"
(ต้องมีอะไรด้วยเหรอ ไม่คิดว่ามากไปเหรอบัว แค่คุยกับซันก่อนนอนแบ่งเวลาไม่ได้เลยเหรอ อยากได้เงินเท่าไหร่บอกซันสิ ซันจะโอนให้) ซันพูดยาวเหยียดเมื่อบัวรับสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่ติดต่อบัวได้ยากเหลือเกิน
"ซันรู้ไม่ใช่เหรอว่าทำไมบัวมาที่นี่ บัวเหนื่อยแล้ว บัวรู้ว่าไม่คู่ควร รู้ว่าไม่เหมาะสมแต่บัวเลือกเกิดไม่ได้ ตอนนี้กำลังพยายามทำให้ซันภูมิใจ อย่าทำให้บัวรู้สึกไร้ค่า รู้สึกว่าต้องพึ่งพาซันตลอดเวลาได้มั้ย" ทั้งน้ำเสียงและคำพูดที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของซันทำให้ความอึดอัดทั้งหมดของบัวกลั่นออกมาเป็นคำพูดพร้อมน้ำตา 
(…) เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นจากปลายสาย ซันถึงได้รู้ว่าตัวเองพลาดไปแล้ว เขาคุมอารมณ์ไม่ได้ เขาเป็นคนสะกิดแผลในใจของบัว เขาเสียใจจนพูดอะไรไม่ออกสักคำ จนบัวตัดสายไปหลังจากระบายความอัดอั้นจบ

…


"ซัน…" น้ำเสียงพร่าที่เต็มไปด้วยความต้องการมากกว่าครั้งไหนที่ผ่านมา 
"…" ซันสบดวงตาคู่สวยอย่างพิจารณาที่ผ่านมาเขาต้องใช้ความอดทนกับบัวมาตลอด แม้ทั้งสองคนจะปลดปล่อยให้กันและกันแต่ไม่เคยสักครั้งที่จะเลยเถิดจนถึงขั้นตอนที่เรียกว่าเป็นของกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ
"มากกว่านี้ได้นะ" แต่คงไม่ใช่ครั้งนี้ บัวรู้ว่าซันรอเพียงแค่ความพร้อมของเธอเท่านั้น เธอไม่รู้ว่าอาการที่เป็นตอนนี้เรียกว่าพร้อมหรือไม่แต่ที่รู้คือความอดทนของเธอหมดลงแล้ว 
"…" ซันมองบัวราวกับจะค้นหาความจริงจากสายตาและคำพูดของเธอที่ได้ยิน
"บัวพูดจริงๆ" บัวยืนยันอีกครั้งให้เขามั่นใจกับคำพูดเธอ 
"ครั้งแรกของเรา ไปที่เตียงดีกว่า" ซันลุกขึ้นอย่ารวดเร็วพร้อมอุ้มบัวเข้าห้องนอน
ซันวางบัวลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม เขาจูบเธออีกครั้งจูบที่ลึกซึ้งแต่กลับรู้สึกหวานซ่านกว่าครั้งไหนๆ เมื่อรู้ว่าวันนี้เขาสามารถไปได้จนสุดทางในแบบที่อยากทำมาตลอดและตอนนี้บัวพร้อมจะไปกับเขาแล้ว 
"เปลี่ยนใจมั้ย" ซันถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้งซึ่งถ้าบัวเปลี่ยนใจเขาก็พร้อมจะหยุดทุกอย่างตามความต้องการของเธอ
"ไม่ บัววางใจไว้ที่ซันแล้ว" บัวปฏิเสธพร้อมคล้องคอเขาให้ลงมาจูบเธออีกครั้ง