หย่าเสียทีคนที่ข้าอยากปกป้องรออยู่ เล่ม 3

หย่าเสียทีคนที่ข้าอยากปกป้องรออยู่ เล่ม 3
(บทที่ 31-45)

"บุรุษที่รักความทะเยอทะยานแบบเจ้า เห็นเปิ่นกงจู่ให้ความสนใจก็อยากเรียกราคา เข้าหาสตรีเพื่ออำนาจเงินทองแท้ ๆ มีสิทธิ์อันใดมาปฏิเสธเปิ่นกงจู่"
เมิ่งกวังฮุยกำหมัด คำพูดของนางไม่เพียงดูถูกเขาเท่านั้น แม้แต่น้ำเสียง สีหน้า แววตาก็ยังเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน
"สุดแล้วแต่องค์หญิง หากองค์หญิงไม่มีคำพูดใดจะตรัสกับกระหม่อมแล้ว เช่นนั้นกระหม่อมขอตัว"
"หยุด!"
เมิ่งกวังฮุยยังไม่ทันได้หมุนตัวเดินจากไปเลยด้วยซ้ำก็โดนเสียงแข็งขององค์หญิงรั้งเอาไว้
"เปิ่นกงจู่ไม่อนุญาตให้เจ้าไป มีสิทธิ์อันใดตีจาก"
เมิ่งกวังฮุยถอนหายใจเบา ๆ สายตาที่มองนางนั้นเรียบเฉยเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ
"องค์หญิงมีคำพูดใดจะดูถูกกระหม่อมอีกพ่ะย่ะค่ะ หากองค์หญิงตรัสแล้วสบายใจ กระหม่อมจะอยู่ฟังเพียงวันนี้วันเดียวเท่านั้น จากนี้เราคงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก"
"เปิ่นกงจู่ชอบนักบุรุษจองหองเช่นกัน เจ้ายังเข้าหาหรงฟู่กุ้ยเพราะตำแหน่งรองแม่ทัพ เข้าหาหรงซินเยวี่ยนเพราะเงินทองได้ เหตุใดเปลี่ยนเป็นเปิ่นกงจู่แล้วเจ้าผลักไส หรือคิดว่าเปิ่นกงจู่จะมอบตำแหน่งแม่ทัพให้เจ้าไม่ได้"
เมิ่งกวังฮุยตาวาวโรจน์เมื่อรู้ว่าองค์หญิงรองสืบเรื่องของตนมาไม่น้อย
"กระหม่อมไม่ใช่คนดี แต่การแต่งงานในครั้งนี้กระหม่อมจริงใจเป็นอย่างยิ่ง กระหม่อมไม่คู่ควรกับองค์หญิง เพราะฉะนั้นองค์หญิงหาคนที่ดีพอสำหรับองค์หญิงเถิดพ่ะย่ะค่ะ"