เด็กเลี้ยงของอาจารย์ภูผา

"ถอดเสื้อผ้าให้ผมหน่อย"

"คะ ค่ะ"

เสียงของเธอพยายามที่จะพูดคุยอย่างปกติแต่ก็ยังหวาดหวั่นอยู่ดี เพราะในชีวิตจริงนอกจากเสื้อผ้าตัวเองแล้วก็ไม่เคยถอดให้ใครมือเรียวสั่นนิด ๆ ค่อย ๆ วางมือลงที่กลางอกกว้าง เธอสัมผัสได้ว่ามันแข็งมาก ไม่นิ่มเหมือนหน้าอกของผู้หญิงเลย กลิ่นตัวของเขาหอมสะอาด ไม่ฉุนน้ำหอมมีกลิ่นแอลกอฮอล์นิด ๆ เวลาที่เขาหายใจแรงกลิ่นบุหรี่สักนิดก็ไม่มี

หมับ!

มือของเธอถูกเขาจับเอาไว้แล้วเลื่อนมาวางที่กลางหน้าอก เธอสัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจที่เป็นจังหวะปกติ ต่างกับก้อนเนื้อในโพรงอกของเธอมาก มันแทบจะกระดอนออกมาอยู่แล้ว

"เริ่มแกะกระดุมได้แล้ว อย่าถ่วงเวลา"

"หนูขอ…ขอ…ดื่มเหล้าได้หรือเปล่าคะ?"

"ทำไม?"

"มันเป็นครั้งแรก หนูกลัว"

"ผมไม่ชอบผู้หญิงดื่มเหล้า"

"…"

ภายใต้แสงไฟในห้องที่ไม่สว่างมากนัก อาจารย์ภูผามองเห็นแพขนตาที่หลุบลงพร้อมกับมือที่สั่นนิด ๆ ตอนเข้ามาเขาเห็นแล้วว่าเด็กคนนี้น่ารักถูกใจเขามากแค่ไหน แต่ก็ไม่เอ่ยชมให้เสียเวลา เพราะพรุ่งนี้เสร็จกิจก็แยกย้ายแต่ลองตามใจดูหน่อยเผื่อจะใจกล้ามากขึ้น ถ้าจะให้มาอยู่ในสภาพขอนไม้เขาเองก็คงไม่สนุก

"ไปสิ ดื่มแค่ไวน์ก็พอ ถ้าดื่มเหล้าคงไม่ต้องทำงานกันพอดี"

"ขอบคุณนะคะ"

ใบหน้าสวยเงยหน้าขึ้นมอง ปากบางคลี่ยิ้มเล็กน้อยแสดงความขอบคุณ ดวงตากลมโตของเธอไม่มีแววว่าเสแสร้ง เขาจึงยิ้มมุมปากตอบรับเพื่อให้เธอสบายใจคืนนี้จะได้ไม่นอนแข็ง หน้าที่แข็งควรเป็นของเขาคนเดียว