อีกสี่เดือนข้างหน้าเราจะกลับมาพบกันอีกครั้ง

การกลับมาครั้งที่สองไม่ได้มีเพียงความทรงจำเดิม แต่มีเขาที่เข้ามาเติมเต็ม...แม้จะเป็นเพียงชั่วค่ำคืนเดียวก็ตาม หนึ่งปีที่ผ่านมา 'เขา' ดูแลฉันเป็นอย่างดีตอนที่มาเที่ยวกรุงเทพฯ หนึ่งปีที่กลับมาอีกครั้ง 'เขา' ก็ยังคงดูแลไม่เปลี่ยนและเราได้ใช้เวลาด้วยกันหนึ่งคืน ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ทำให้ฉันต้องคิดวกวน และสิ่งที่หลุดออกจากปากก็คือ... "อีกสี่เดือนข้างหน้า เราจะกลับมาพบกันอีกครั้ง" เพราะฉันอยากกลับไปให้เขากอดอีกเหลือเกิน
การรอคอยสี่เดือนข้างหน้า จะเปลี่ยนความสัมพันธ์ของคนสองคนไปในทิศทางไหน? รักที่เริ่มต้นด้วยการดูแล จะจบลงด้วยคำว่า 'เรา' ได้หรือไม่?

อารัมภบท
ครั้งแรกที่เจอ...

"ไม่เอากาล อย่า"
"นะนะ ช่วยหน่อยครับ นะครับ ใช้มือก็ได้ อืม"
"พอได้แล้ว" ฉันถอนริมฝีปากออกทั้งที่ใจก็เริ่มโอนอ่อน
"เช้าๆ แบบนี้เรามาหากิจกรรมทำผ่อนคลายกันเถอะ อยากให้ล้วงข้างบนหรือล้วงข้างล่างก่อนดีครับ มาสิ"
"ไม่เอา…. อย่านะกาล อย่า…"

----------------------------------
ครั้งที่สองกลับมาเจอกันอีกครั้ง...

"นี่ก็ดึกแล้ว ที่พักของกาลก็ไกลเดี๋ยวจะถึงดึกนะ" ฉันบอก
"เจ๊ครับ"
"อะไรเหรอ" ฉันกะพริบตาถี่ๆ เงยหน้ามองใบหน้าคมเข้ม
"คืนนี้ให้ผมนอนด้วยไหม"
ห๊า…นี่เขาออกปากขอนอนกับฉันงั้นเหรอ เอาไงดีล่ะ ฉันควรจะตอบเขาอย่างไรดี ว่าไปเขาก็เท่ ดูดี เลยทีเดียวนะ
"แล้ว...สรุปให้ผมนอนด้วยไหม"
"อืม นอนสิ จะทำกิจกรรมก็ได้นะ"