กรุงเทพฯ นอนดึก

ก่อนโลกจะหมุนเร็วเท่าวันนี้
กรุงเทพฯ เคยหมุนอย่างช้าๆ ใต้แสงนีออนและเสียงแซ็กโซโฟน
"กรุงเทพฯ นอนดึก" คือการเดินทางยามราตรี
ของนักแต่งเพลงผู้หลงรักชีวิตที่จารึกด้วยหมึกและหัวใจ

สุรพล โทณะวณิก พาเราย้อนกลับไปในคืนที่ผู้คนยังเต้นรำแทนการหนี
ยังหัวเราะแทนการร้องไห้ และยังเรียกหาความรักด้วยเสียงเพลง

บางครั้งคุณอาจพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ที่สี่แยกอนุสาวรีย์ฯ
หันหน้าเข้าหา "อเล็กซานดร่า" หรือ "นิวลูน่า"
ที่นั่นผู้คนยังยิ้มให้กัน แม้รู้ว่าพรุ่งนี้ก็ต้องแยกย้าย
เพราะกรุงเทพฯ อาจนอนดึก แต่ความทรงจำ... มันไม่เคยนอนเลย